>

دلنوشته ها و خاطرات طالقان با نثر شیوای طالقانی(تاتی)

 

 .... . .اول از همه سُلام عرض مینوم خدمت همه نازنینه همشهریانم... دلم خیلی شماییب تُنگ هایتی بَ...شاد و سلامت باشید... (اسامی در این نوشته تغییر داده شده) . قِدیمان بَ... ننه جانمی همرا سَکّویی سر بَنِشتی بی یِ یم.... یگهو زن عمو بتول بیومی و سُلام علیک و شروع کُرد نالُش کُردُن که یک ماهه یالان نیومی یَنَ طالقان... .ننه : این هفته دو روز تعطیله شایدا بیان... .بتول: نه بابام... .فُرهاد گو کاری سر دَرَ و گور به گوران مرخصی ها نیمیدی یَنُش .سِعید دی گو نوه دار گِردیه و نوه شانی سر و کین دَرُن .لیلا دی گو عیبوره مادیان.... نیمیدانوم بِشیه سردی سر (نردبان)چُ کُنَ بَکِتیه پاش پیت باخُردیه گَچ کُردی یَنَ.. .صِغیر نیعمت دی گو بِشیه شمال زمین بَخَرستیه نیمیدانُم چُ خاک سر کنه ... مردک کلاه بردار درومیه نیمیا محضر خانه... چند نفر دَ همان زیمینَ بروتیه و میشو دادِگاه و گوساله باربین ماه حالا آیا بتانه پولَشَ هاگیره یا نه..... یِتیمَ هرچی بَتیم آخه میخوا بِشی اونجه چُ خاک سر کنی گوش نیگیت... آخه غریب جا تی یِ ی روند اونجه یه ؟؟ آقا ننه تی خاکَ میخوا اونجه بَبَری حالی یَش نگردی.... عیسه بدو تا جانت درایه.... خُدمانی طالقانَ وُل کُردیه بشیه اون اُزارک کُف یَکون دَره..... .عِلی دی خانُش آبادان ما رو ویانه مینه و یَک دِی میزنه میشو ورکَش زُن مارشی خانه... آیا بیا آیا نیا.... . .اینهمه زحمت بَکَش یال گت کن این میگرده مایی روزگار.... مُن بُمانستی یَم و این غوله مردک(شوهرش) یا میخوا خیکش دَکُنی صداش در نیا یا تخته بَشورد شانانشه میخوا بمالی نیمیدانوم دُگتر بتیه آرتوگوز آرتوروز نیمیدانُم چه بلا بیتیه وَل گِردیه...... . .ننه م سرشو جیر انگت و شروع کُرد خنده ...... :))) .بتول: ای کُفت کاری چِب خنده مینی؟؟؟ .........((( فضای بحث وارد شوخی شد))) . .ننه م : خدا رحمت کنه شو پی یَرَمَ ..... همیشه میگُت : ** بلبل هفت تا تخم مینه شُش تاش میگردون پَرچین قیزقیزُک (نوعی پرنده کوچک و بد صدا که داخل بوته ها خانه میکنه و صداش مثل لولای درب روغن نخورده میمونه)..... یَک دااااانُش میگرده بـــــــــــــــلبـــــــــــــــل...... :)))..... تیلان سرت گو پنج تا بُزاسسی و همُش دی پرچین قیزقیزُک ....:)) . .بتول با خنده : خدا نکشتت عجب حرفی بِزی یِ ی :))))) . .این ضرب المثل خیلی قشنگه .... بیشتر در مواقعی بکار میره که فردی هنر و شایستگی خاصی داره و فرزندان هیچ بویی از آن شان و منزلت نبرده اند یا یک نفر از چند فرزند بر راه پدر رفته اند............ شاد باشید.... :)) 


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 توسط حامد نجاری


.
. جاتان خالی چند روز پیش طالقان دِبی یَم.. 
.نُمازی سر آسمان غضب کُرد و رگبار بیگیت.... شوش میکشی که شیروانیان و نِودانانی فُریاد درومی... بعد از نیم ساعت عرض اَندام کُردُن و اِهِن و تُلُپ آرام گِردی و نم نم باران میزی.. هوا دی تاریک گردی بَ و بَتُم بَشوم دهی میان یه طِو بِدی یَم و از طالقانی آب و هوا لذت ببرم...
.دست چو رو دست گیتُم و راه کِتی یَم... بَتُم پشت محله دَ بَشُم و ناصری زِمینی سر جیر شُم دهی میان.....
.هیچ کس دَنِ بَ.... به قول یه خدا بیامرزی پاییز که میگرده شُلوارتو جیر کش کوچه دلان راه بَشو هیچ کس نیه تورو بِینه....
.نم نم باران بَ و سکوت و صدای خُدُمی راه بِشی یَن و دست چویی که زمین میزی یَم و شَپّاتی (سیلی) خاطرات ....
. خیر سرم مشغول ورق زدن خاطرات بی یَم و دِبی یَم حال میکُردُم که یَگهو بِدی یَم یه چی راهی سر خُتّیه.... هوا دی تاریک گِردی بَ و احتمال بُدام سگ باشه... بیصصحاب تنها دی بی یَم و همچین خِوف کُردُم.... پیش بِشی یَم بِدیَم بیصصحابی غرش درومی... شانس گند و گه ما همان موقع بیصصحاب چراغ کوچه که از دور یه سوسو دی میزی خاموش گِردی..... مارو میگی؟؟ انگار منو دَکُردُن قبری میان........ جامی سر خشک گِردی یَم..... خِوفم بیتی بَ و سگ بیصصحاب دی غرش میکُرد و انگار منو میگُت اگه یه قدم پیش بَنگَنی مُن بُدانُم و تِوووو......
.
. اورو بَتُم ببری....ببری...ببری..... غرش کُرد.... بَتُم بووور...بوووور...بوووررر....غرش کُرد.... بَتُم پلنگ ..پلنگ...غرش کُرد.... کُلاچ....کُلاچ....غرش کُرد.... خلاصه هرچی اسم سگ طالقانی میان بلد بی یَم اورو بَتُم و بیصصحاب انگار نه انگار و دا نیگیت...
.
.بِدی یَم اینطور نیمیگرده... چو رو زِمین بِزی یَم و داد بِزی یَم ای کُفت کارییییییییییی.... بیصصحاب دِیوس...بشو رد گَن... گنده گه.... از صدای خودم قوت بیتوم و پیش بِشی یِم.... جانُم و دلم تورو حالی نیه..... 
.
.بِدی یَم سگی چُشمان اشک دَکَت و بغض بیگیت و یه زوزه بَکِشی و سرشو جیر اُنگَت و بِشی......
.
.و در آنجا کشف و شهود کُردم که طالقانی لهجه چِندی قدرتمنده... سگ و سنگ و ماهر و گرگی میان دی نفوذ مینه...... 
. بعضی از آدُمان دی این حیوانی جور جانم و دلم و مهر و محبت حالی یَشان نیه..... حتما میخوا داد بَزَنی و زبان فحش و کَتَره فقط حالی یشانه.......... جاتان خالی یه بیست تا بایَره جِوز دی بعد از باران زمینی سر وِلوزه کُردیم و بجاش از ترس اون بیصصحابه سگ نصف جان بُدایم و بِشی یِم خانه.................................شاد باشید


نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و هفتم مهر 1393 توسط حامد نجاری


.
.پیرارسال همین موقان پاییز دیم بَ... باران بِزی بَ حسابی.... بَتُم بَشوم دَراگَلان خیر سرمان خلوت کنیم و یه مُدیتُیشن روحی کنیم....
.بِشی یَم و یه خلوته جا بوته دلان دَ گیروردُم و هوا دی غضب کُرد بَ و یه نمور باران دی میزی.... دارانی وَلگان دی رنگارنگ گِردی بَ و خلوته جا یه کُتُکی سر بَنِشتُمو عشق میکُردُم.... بیصصحاب هوا خیلی خُنُک بَ...گلاب به روتان کُشُم بیگیت و همین بیومی یَم قضای حاجت بجا بیوروم که یکی داد بِزی هوووووووی تو کی یِ ی؟؟
.شُلوارو جر کِشی یم و بِدی یَم عمو فُلانی یَ.... بَتُم منم حاموووت.... اینجه چه خاک سر مینی؟؟... خُب چی بَگَم اورَ؟؟ بَگَم نیاز به آرامش روحی دارم و این قُرتی وازیان که اوشانی سر در نیمیشو.... خلاصه سلام علیک و چِب زُن نیمیبری و کی بیومی یِ ی و آقا ننه ت بیومی یَن و کی میخوا بِشی و بن و بنکرات دروردُن و به زور سی تا گردو مایی نازنین تیشرتی سر دل بُدا که بَبَر خانه باخور.... جوزانو جیر کُردی بَ و اینانو ولوزه کُردی بَ و لحم و تیلی همرا دَکُرد نازنین ترکه تیشرتی سر که تازه چهل و پنج تُمُن بَخَرِستی بی یَم و دِیوث یَک هُزار تومُن دی مُنَ تخفیف نُدا بَ......
. خلاصه یه لگه دی مایی کینی بیخ بِزی و مارو دَر کُرد.... راه کِتی یَم که راهی سر زن عمو فلانی مارو بِدی..... پسرررررر.... خجالت بَکَش.. کی یِ ی جوزانو جیر کُردی؟؟ تو مگه حرام حلال حالی یَت نیه... بی یَل جوزانَ جیر کنن بعد بَشو وِلوزه..... حالا آیه و قَسّم که بُ خدا عمو فلانی بُدایَ.... خُب ایشالا جان گو راست میگوویی....... همین پشت محله رو جیرو می یَم که عمو فلانی که عینک ته استکانی همرا نیمیتانست پاشی بیخ رو بِینه از پنجاه متری مایی جوزانَ تیشرتی دل بِدی و داد بِزی صِغیر کُجه یی جوزانَ جیر کُردی؟؟ شما صِغیران نیمی یَلین دوتا جِوز مایی دارانی سر بُمانَ... کی یِ ی پسری؟؟؟ خلاصه به یه بدبختی آدرس بُدام که بُ خدا عمو فلانی اینانَ بُدایه... دست چویی همرا کم بمانستی بَ بَکوشه... زُبانی همرا گپ نیمیزی... دست چویی همرا گپ میزی..... خلاصه بِدی یَم حالی یَش نیمیگرده بَتُم اِندی داد بَزَن تا خسته گردی.... بی ادُبی نُباشَ... گه خوردُن درنگتُن مارَ.... حالا ما دی بدو بدو کُردیم که بِشیم زودتر خانه تا کل گوران مایی آبرو نِشیه... همین که بدو بدو میکُردم یه پیر زنک داد بِزی... وایَس..وایَس... کجه در میشی...؟؟؟.... مایی جِوزانَ جیر کُردی؟؟ آقا مایی یخه رَ دُماسّی که جِوزانَ نُشان بِدی.... یه مهندسی کُرد و خیالش آسوده گردی که اویی جِوزان نیه و دقیق بَگُت این جِوز کدام داری شین... بَتُم به پیر و به پیغمبر عمو فلانی اینانَ بُدایَ که ایشالا کَل گرده.... بیستا جِوزی واستان مایی آبرو رَ بَبَرد دهی میان.... 
.به یه بدبختی اویی دست دَ فُرار کُردُم و به یه مکافات بَرِسی یَم خانه......
.همین بیومی یَم حِیاطی دل اگه کارد مینگتی مُنی قُرتی بیخ خون در نی می یومی... بُرارم بَگُت کی یِ ی داری جِوزو جیر کُردی.............. مُن دی بَتُم فقط خفه گرد دهنتو هم گیر تا این گیلّاسی همرا تورو لاک نکُردُم.... شِوکی زن عموم مسجد د بیومی و بَگُت حامووت جان کی یِ ی داری جِوزو جیر کُردی؟؟؟ دیه مُنی بُرمه درومی یو جاتان خالی هرچی دعا فاتحه بلد بی یَم نثار روح اموات اون کک دَکَتیه تنبانه عمو فلانی کُردُم..... اینطور گِردی که آبرو بَنگَتیم و بیست تا کُچه جِوز بَبَردیم....منهای یک نازنین تیشرت که هنوز داغش مُنی دل دَرَ....چهل و پنج تو مُن دو سال پیش کمه پوله مگه؟؟؟ یَک هزار جِوز میتانستی بَخَری...... شاد باشید.......:))))))


نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و ششم مهر 1393 توسط حامد نجاری

 

 

اَرشته آش......
.
.ننه مُنَ بَگُت پسر جان تی یِ ی بُلا گردان گَردُم میخوا آش بَپَچُم بشو میدان ننه ییب یه کَچه سبزی و نخود و لوبیا و کشک هاگیر.....
.بَتُم چشم..... همینجه بِنیش حولیب وِمیگردُم
.
.بِشی یَم دوکّان... مردک رو بَتُم سبزی آش هادین... بُدا و بَتُم چند؟؟؟.... بَگُت پنج سال زندگی.... بَتُم گُرانه تخفیف هادین... بَگُت پسر جان تورَ تولد بُدامَ... سبزی بُدامَ...خیر و شادی بُدامَ... خلاصه پنج سال عمر رو اورو بُدامو درومی یَم.... بِشی یَم بقالی ... بَتُم یک کیلو نخود و یک کیلو دی لوبیا هادین..... بِشی تُرازویی سر و بَکِشی یو بَگُت : چهار سال عمرت گِردی... بَتُم مگه چی بُدای؟؟؟ بَگُت: نخود بلا و بدبختی و لوبیای غم و غصه.....
.بَتُم تخته یی سر تورَ بَشورُن مارو بدبختی و مصیبت بُدای و چهار سال عمر میخوا هاییری؟؟؟ سبزی خیر و شادی بَخَرِستُم پنج سال عمر بُدام حالا مصیبتی واستان چهار سال عمر میخوا هاییری؟؟؟
.بَگُت پسر جان میخوای هاگیر و نیمیخوای دی ها نیگیر.... بِدی یَم خوب آش بیدونه نخود و لوبیا گو نیمبو..... چهار سال عمر بُدامو هاییتوم......
.
.راهی سر بِدی یَم یه خیکُنه مردک بَنِشتیه و کشک میروشه....... بَتُم کیلو چند؟؟؟ بَگُت بیست سال عمر..........
.
.بَتُم قرآن کمرتو بَزَنه..... دوتا بایَرَ کشک آخه چیه تو بیست سال عمر میخوا بَروشی؟؟
.بَگُت این کشک تجربه یه..... اون سبزی خیر و لوبیای مصیبتی گو هاییتی بیدونه مُنی کشک مُزه نیمینه رو..... همشان این کشکی سر دَرُن......
.
.بِدی یَم خب آش گو بی کشک نیمیشا باخُردُن..... بیست سال عمر بُدامو هاییتوم.....
....
.... ورزویی جور جُمان در میکُردوم و شاد و خندان بیو می یم خانه....
.
.بِدی یَم خانه یی چراغ و سو خاموشَ....... ننه بَمُردی بَ که مُنیب آش بَپَچَ....
.
. یه گوشه بَنِشتُم و کشک رو ویتومو خالی خالی باخُردُم....................... حامد نجاری.....................................................


نوشته شده در تاريخ سه شنبه هشتم مهر 1393 توسط حامد نجاری

عجــــب حرفی بِزی یِ ی پسر عمه :
.
.یه بنده خدایی تعریف میکُرد پنجشنبه نُمازی سر بِشی یِ یم جَری قبرستان فاتحه خوانی....
.حالا این جَری قبرستان کجایه؟؟
.کوهی سر.... 
.مایی پسر عمه که از قرار یه گُزکاک دی تِکِیم باخُرد دی هستَ تُریاک رو بِزی بَ و اویی کُتار گرم گِردی بَ و ما رو قبرستانی بیخ یقه کُرد........
.
.سلام و احوالپرسی و شروع کُرد چنه بِزی یَن......
.مُنی دست رو بیگیت و بَبَرد قبرستانی کله .... مُنَ بَگُت : میخوام این زمین رو بَروشُم... این زِمین اعلایه.... هیچ کسیب نَگُتُم... اول تورو بَگُتُم....تو مایی وا خری..... بیو این زمین رو بَخَر.... خلاصه شروع کُرد مارو خر کُردُن که بیو این زمین رو هادی یَمَت.....
.
.اورو بَگُتُم صغیر این زمین خرس و خوکی لانه.... نه عو داره نه برق داره نه میشا دیم کاری کُرد نه میشا دار سر اُنگَت..... نه میشا کشاورزی کُرد.... قاطر این زمینی دل نیمیشو ....
.
.بِدی یَم وَله رو گِردی و تریاک دی اثر کُردی بَ و شروع کُرد به قولی چرب زُبانی
.
.پسر عمه این چه حرفیه ؟؟؟ جان میدیه این زِمینی سر یَک دوکّان بَزَنی و کاسبی کنی.... :))))
.
.مُنُ میگوی!!!!! چهار شاخ بُمانستی یَم که این صغیر چی میگو/..... دوکّان؟؟؟ کوهی سر؟؟ خُرس و خوکی وَر؟؟؟؟ قبرستانی کَله؟؟؟ دوکّان .......... دوکان رو از کجاش درورد بُمانستی یَمه.....:)))))))))))
.
.مُن دی اورو بَگُتُم آها..... جان میدیه دُکّان بَزَنی و کفن و کافور بَروشی... :))))
.
. اینو که بَگُتُم خنده ش بیگیت و بَگُت : عجَب حرفی بِزی یِ ی پسر عمه..... یَک چی اورو بَگُتُم که هرچی تُریاک بِزی بَ بَپّرست:)))))
.
.
.سرشو جیر انگت و بَــــــــــــــــــــــــش............ :)))))
.
.دوکّـــــــــــان؟؟!!!!!!!! ...یتیم بُماندِ کفن کُرده کُلاه یَک چی بَگُت غراب داری سر خنده ش بیگیت....:)))
.از اون روز به بعد هر کس حرف عجیب غریب میزنه و واتوره میگو اورو میگوعَن... عجب حرفی بِزی یِ ی پسر عمه ...:))))))..........................شاد باشید.... یاحق


نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و یکم تیر 1393 توسط حامد نجاری

 

مــــــــــــــــــــاهر 
.
.امسال سال ماهر بَ...این دی آخرین نوشته امسال پیشکش شما عزیزان.... 
.
.گمان نمیکنم موجودی در این عالم خاکی وجود داشته باشه که به اندازه مــــار مورد نفرت و وحشت و ترس طالقانی آدُمان گرده.....
.
.این حقیر به رای العین مشاهده کرده ام که ملاقات ملک الموت بسی شیرین تر از دیدن این موجود برای طالقانیهاست
.مار بصورت ماهر تلفظ میشه و چنان تانی وحشتناکی بر روی اسم این موجود به هنگام ادای اسم صورت میگیره که لرزه بر تن آدم میندازه....
.
.پسر جان چِب بِشی یِ ی داری سر؟؟؟ اونجا مـــــــاهر دَرَ.....جیرو....جیرو.....
.پسر جان اون بوته دلان نَشو ...ماهر دَرَ....
.پسر جان ظهر بیرون نَشو ماهر دَرَ.....
.پسر جان سُنگی سر نَنیش...بِدی یِ ی اون بیخ میخان ماهر دُباشَ....
.پسر جان نیمیخوا تنها بِشی سِنو.... بِدی یِ ی ماهر تورو بِزی....
.
.آرزو به دل کودکی من موند که یکبار برم زیر شیروونی و ببینم که اون بالا چه خبره....
.پسر جان میخوا بِشی اون بالا چه کُنی؟؟؟ ماهر دَرَ...موش دَرَ..... 
.
.واقعا نمیدونم دلیل این همه ترس چیه؟؟؟ آخه یک نفر رو در صد سال اخیر نام ببرید که مار بدبخت اونو زده باشه و طرف مرده باشه.... بابا جان اینقدر که جفتک الاغ و شاخ گاو تلفات میده زهر مار بدبخت نمیده.... 
.خدای دو عالم نکنه که شخصی ببینه که مثلا یک کرم خاکی بزرگ که شبیه به مار هست داخل سوراخ دیوار خانه یی بشه..... اون محله تا شعاع ده کیلومتری قرنطینه میشه... شبها به صورت شیفتی میخوابند... خانه ها ماتم کده میشه.... 
.
.امسال که مشغول بازسازی خانه بودیم خبط و غلطی کردیم و خبر مرگمان هفت یا هشت دانه کَمَره سنگ رو کنار درب گذاشتیم که بعدا استفاده کنیم.... هر احدی که رد شد و نگاهش به این سنگها افتاد گفت: پسر جان این سُنگان رو اینجه دِ ویگی.... این بیصصحابانو اینجه بَنگَتی ماهر میکوعه... ماهر میشو اون بیخ لان مینه.... بیچاره کردند... گریه مارو دراوردن... آخه مار بیصصحاب زیر این چهارتا سنگ میخواد بره چیکار؟؟؟
.وقتی خاطره تعریف میکنند یا داستانهای شبانه میگن خیلی خونسرد از یمین و یسار نقالی میکنن... از جن و آل و شیر و پلنگ... اما وقتی به مار و خاطرات مار میرسند چشمهاشون از جمجه در میاد و لعن و نفرین هست که به مار نثار میکنند.....
.دِبی یَم ویایی بیخ میشی یَم که یَگهو بِدی یَم یه بیصصحابه مـــــــــــــــــــــــــــــــــــاهر ویلیش باخُرد بِشی بوته پَرَسّانی دل......(ویلیش= حرکت مارپیچ مار)
.تا ده سال اعضای خانواده حق رفت و آمد در اون مکان رو ندارند چون ماهر دَرَ.....
.به هر حال این ترس و وحشت در ضمیر طالقانیها جا داره و کاریش هم نمیشه کرد..:))
.
.. در پایان آرزومندم سال جدید برای همه شما مهربانان سالی همراه با شادی و سلامتی و خیر و برکت باشه.. پیشاپیش سال نو رو به شما همشهریان عزیزم تبریک میگم.. عیدتون مبارکااااااا...خدای مهربان یار و یاورتان... .....یا حق


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1392 توسط حامد نجاری

حکایتی بسیار عاشقانه از گوران.....:))))
.
.یک جوانی به نام آداش عباس با معشوقه خودش یا به قول امروزی ها با دوست دخترش قرار میذاره و بهش میگه : شِوکی بیو مسجد پایینی پیش ......اون زمانان تیلیفُن و موبال نَبَ گوووووووووووو
.
.از قضا همون روز یه بنده خدایی گاوش گم میشه و از چند روستا دورتر به دنبال گاوش کوه و کمر رو میگرده و شب به گوران میرسه... چون دیر وقت شده بوده با خودش میگه الان که نمیتونم برگردم... همینجا روی سکوی جلوی مسجد میخوابم و صبح برمیگردم..... 
.
.شِوکی میگرده و آداش عباس میشو مسجدی پیش و مینه که عِـــوها یه مردک مسجدی سکویی سر باخُتیه..... اورو بیدار مینه و میگو آقا آقا تو کی یِ ی؟؟ این موقع اینجه چی مینی؟؟؟
مردک میگو : آداش مُن گِو اُم گُم گردیه اویی پِی دِبی یَم ...شوکی گِردی ...بَگُتُم این مسجدی پیش باخُسُّم تا فردا............
..
..پسرک مینه اگه اینجه وایَسّه اویی آبرو میشو.... دوماقش اوزان میگرده و میشو......
.
.نیم ساعت بعد دُتَرُک میا و مینه یکی مسجدی پیش باخُتیه... گمان مینه عباس جانشه.... اورو تِکِ یم میدیه و میگو عباس جان ... عباس جااااااااااااان.....
.
.یهو مردک خوف مینه و راست میبو و میگو : خاخور جان خاخور جان.... مُن عباس نی یَم.... مُن گِو اُم گُم گردیه و اویی پِی دِبی یَم......... شِوکی گِردی...بَگُتُم این مسجدی پیش باخُسُّم تا صُحب گرده و خبر مرگم بَشوم خانه یه خُرابَم..... :))))))
.
.دُتَرَک فُرااااار مینه و میشو..... مردک با خودش میگو نکنه این جُوانان بَشون آدُم بیورُن و مُن غریبه آدُمَ اینجه بَکُتانُن؟؟؟؟.......
.خوف مینه میگو بَشُم جَر محله و مسجد بالایی پیش باخُسّم....
.
.از طرفی دُتَرک میگو نکنه عباس مُنُ بَگُتیه بَشو مسجد بالا و مُن اشتباهی بیو می یَمَ مسجد پایینی پیش؟؟؟
.
.دُتَرَک میشو مسجدی بالا و مینه تاریکی دل یکی باخُتیه... دوباره اورو تِکِیم میدی یه میگو عباس جاااااان .... عبااااس جان....:)))
.
.مردک دوباره خِو دِ میپره و میگو : خاخور جان مُن مسجد پایین خدمت شما عرض کُردُم .. مُن گِو اُم گم گردیه و اویی پی دِبی یَم ...شِوکی گِردی ... بَگُتُم مسجدی پیش باخُسُّم ...بُ خدا مُن عباس نی یَم....ای کله بابای عباس رو سگ برینُن...مُن گِواُم گم گردیه....به پیر و به پیغمبر مُن گِواُم گُم گردیه... :))))))))))))))))))))))))))
.
.گمان مینُم اون مردک تا آخر عمرش دیگه گورانی طرف پیداش نگِردی .... :))))
.شاد باشید...............................یاحق


نوشته شده در تاريخ سه شنبه ششم اسفند 1392 توسط حامد نجاری

..( تقدیم به رفتگان این مرز و بوم با آرزوی رحمت و مغفرت از خدای ممنان بر روان پاکشان............حامد نجاری...)
.
. بهار آمد ....
.بر بامهای خسته بی صاحب
بر سنگ غلتان بی رمق بر بام
بر لتـــّازه های لان کرده تارتن
مرگ بر زنده یی که نیست ، بی تاب
بر کوچه های برف گرفته تا کمر
سکوت وحشت زا میکشد فریاد
ماه هاست که ردی نمیافتد
بر برف کهنه از رهگذری جز باد
بر فانوس شکسته در ایوان
بر خانه هایی که زمانی داشت
بوی زندگی بوی قرصی نان
بر قزقان مرده وار لمیده بر دیوار
بر کاهگل دیر گاه نو نشده
شنیده این شکسته ،نجواها
از نفس های مادری بیمار
بهار بی خاصیت آمد 
چون گدایی نشسته در پیشش
کاسه ای تهی ز لطف خلق
سر به زیر و اشک بر ریشش
این کهنه چینه ها را نروبیدست
سالها جاروب مادرها
نه خروسی دگر به صبح خوانی
نه سلامی به عید مبـــــارکها
ای رفته گان طالــــــــــــــــــــــــــــقانی حال
آرمیده اید و بـــــهار آمد
ای صاحبان ملک کنون غریب آسای
آرمیده ایـــد و بــــــهار آمد...........................
.
.
.(عکس از شهرک طالقان برگرفته شده از گوگل)


نوشته شده در تاريخ دوشنبه پنجم اسفند 1392 توسط حامد نجاری

.حاضــــــر جــــــــــــــــوابــــــــــــــی
.
.گورانی میان جُوانان شیطان زیاد بی یَن....یَک شِو دوتا از این جُوانان دِبی یَن کوچه دلان وُلگردی میکُردُن گو عمو فُلانی رو بِدی یَن سکویی سر تاریکی دُل نِشتیه و سیککار میکشه... 
.
.طفلک عمو باد فتق ( فتق احشا شکمی که در ناحیه کشاله ران اتفاق میافتد با نام هرنی اینگوینال) بیتی بَ و شُلوار خانه تُن کُردی بَ.... طفلک یه دو دقیقه بیومی مثلا سکوتی دل یه سیککار بَکَشه....
.یکی از این جُوانان اون یکی رو میگو وقتی عمو راست گِردی مُن میشوم از پشت اویی باد فتق رو میگیرم و عمو داد میزنه ما دی فُرار مینیم و تا حق صُحب میخِندیم.... تاریکی دل دی حالی یَش نیمیگرده ما کی یِ یم.....
.
.خلاصه که کمین مینُن و همینکه عمو راست میبو بَشَ خانه یکی از اون صِغیران میشو و از پشت عمویی باد فتق رو مُشت مینه....
.
.هرچی صبر مینُن که عمویی داد و بیداد درایه، در نیمیا...... :))
.
.حالا فرض کنین اون بدبخت مکانیکی یانی جور که میخوان تعویض روغن کنن بِشیه اون بیخ و مشت کُردیه و هرچی فُشار میدیه عمو تِکِیم نیمیخوره و حتی بر نیمیگرده که ببینه این صِغیر کیه.... :)))
.
.خلاصه یارو عصبانی میبو و از اون بیخ میگو عمو هوووووی عمووووو...... حالی یَت گِردی؟؟؟؟؟
.
.عمو دی در جُواب میگو : پسر جان مُن حالی یَم گِردی..... تو مُنیب بَگو تی یِ ی مُشت پُر گِردی پسررررر؟؟؟؟ :))))))))))))))
.
......................شاد باشید....یاحق


نوشته شده در تاريخ دوشنبه پنجم اسفند 1392 توسط حامد نجاری


خواستگاری :
.داستانی محلی (پایین طالقان)
.
.قِدیمان یارو آقا، ننه شی هَمرا میشو به قولی خواستگاری
.دِری دَم همه سُلام علیک مینون و پسرک سُلام نیمینه.... آقاش اورو میگو صِغیر سُلام کن.... میگو بی یَل پِوجارانمو دَروروم سُلام مینوم..... خلاصه در میوره و آقاش میگو خُب این بیصصحابانو دروردی سُلام کن.... میگو بی یَل بِشیم کُرسی یی بیخ سُلام مینوم...میشُن کرسی یی بیخ و آقاش اورو یه عرصه کین (ضربه با آرنج)میزنه که صِغیر سُلام کن... میگو بی یَل گرم دَکوعوم .... خلاصه گرم دِمیکوعه و آقاش میگو بی پدر گِردی تو مایی آبرو رو بَبُردی سُلام کن.....
.
. پسرک دی میگو : دیــــــــــه بُگذشت..... 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه هجدهم دی 1392 توسط حامد نجاری

 

عام المنفعه
..........................(برای تقویت زُبان بخوانین و خنده دی کنین)
.قِدیم نِدیمان یال بی یَم و ریفیقانُمی همرا راه رضای خدا بُزی جور مارو وُل میکُردی در و دیفال و داری سر بَپَرُک بَپَرُک میکُردیم..... همچین این شاخه به اون شاخه بُمبُرک می زی یِ یم که میمون کین قُرمُز افریقایی دی نیمیتانُست مایی جور داری سر جُفت بَزَنَ.....
.سه تا توت دار گورانی میان بَ....قِدیمی توت دار....
.حتما میدانین اولین میوه یی که بعد از زمستان میرسه توت هست... ما دی نِدی بِدی یانی جور وقتی توت میرسی داری جان میکِتیم و نیمی یَشتیم بیصصحاب بَرِسّه و ویران میکُردیم..... 
.این سه تا توت دار برای یه پیرمرد بنده خدایی بَ.... صِغیر نیمی یَشت ما توت باخُریم... فاهش میدا و ما دی فُرار میکُردیم.... سر ظهر که میگِردی پلنگی جور هنگام شکار بُزقو بُزقو میکُردیم که بِشیم کُفتی بَ دوتا دانه توت باخُریم.... نیمیدانُم چطو میگِردی که جن و پری عمو رو خبر میکُردُن و چویی همرا میومی و شروع میکُرد فاش دادن و ما دی الفُراررررررررر
.
.یه سری که خانه یی دُل نِشتی بی یَم مایی ننه با مایی خالُک اینان شروع کُردُن گَپ بِزی یَن.... نیمیدانُم چُ گِردی که بَگُتُن قِدیمان هیچ کس طالقانی میان توت دار رو نیمیزی .... اعتقاد داشتُن که توت دار عام المنفعه یَ .... اگه از سرمایی زمستان هلاک میگِردی یَن یک شاخه توت دار رو نیمیربی یَن...... بَگُتُم عام المنفعه یعنی چی ؟؟؟ گفتند: یعنی چیزی که برای شخص نیه و همه میتانُن از اون استفاده کنن.... گفتم پس عمو فلانی چِب نیمی یَله ما توت باخُریم...؟؟؟ .... گفتند غط مینه نیمی یله.... 
.
.آقا ما شیر گِردی یِ یم و ریفیقانُمُ جمع کُردُم که آره مایی ننه بَگُتیه توت عام المنفعه یَ...... یعنی میتانیم بِشیم توت باخُریم و عمو فلانی غلط مینه..... :)))))))
.
.آقا چُشمُتان روز بد نِی نه.... بِشی یِ یم داری سری..... شروع کُردیم توت باخُردُن.... یهو عمو فلانی یی صدا دَرومی که صِغیران بِشین گُم گَنین.... تخته یی سر بَشورانتان پُدَسّوختان....
.مُن دی داد بِزی یَم : عمو ما هیچ جا نیمی شیم.... میخوایم توت باخُریم... توت عام المنفعه یَ.... دوست داریم باخُریم.... اصن به هیچ کس دی مربوط نیه......
.
.بِدی یَم عمو ساکُت گِردی.... از پشت بوته هان داخل حیاطش درومی و با عینک ته استکانی مُنُ نگاه کُرد و گفت : چه غلط بفرمایستی؟؟؟؟؟
.بَگُتُم عام المنفعه یَ....میدانی یعنی چی؟؟؟ یعنی میتانیم ما دی باخُریم... تا حال نیمیدانستیم....
.عمو دی گفت: آبّاریکلا جانه پسر....آبّاریکلا نازنین پُسر... خوب شد بَگُتی... مُن دی نیمیدانستوم.... و همینطور که داشت ناز میدا سردی ( نربان) رو ویگیت و بِزی داری سر.... یه چو دی ویگیت که جَرایه و مارو بَکُتانه.... بِدی یَم این تو بمیری از اون تو بمیری یان نیه.... راست راستی کتک رو باخُردیم.... راه فُرار دَبَست گِردی... مُنُ سه تا از ریفیقانُم بِدی یِ یم چاره یی نیه... هیچ راهی نَبَ جز اینکه از پشت دَرشیم... درختی بیخ بوته های پرچین بَ.... یا عمویی چو یا پرچینی تیخ.....
.خلاصه که راه دوم رو انتخاب کُردیم... بَپَرِستیم بیصصحابه پرچینانی سر و الفُرار..... تمام سر و کینمان خون خالی گِردی بَ.... بَنِشتیم و لوخت گِردی یِ یم و میمونانی جور گو از هم اسپج و رُشک (شِپِش)در میورون ما دی پرچینه تیخ در میوردیم.... صِغیران آی مُنُ فاش بُدان.... مُن بُمانستی یَمَ که عمو هُمواره زیمینی سر نیمیتانست راه بَشوعه با عصا مستانی جور طِو میخُرد راه بَشوعه...چطو بُزی جور دار رو جَرِومی نیمیدانوم..... و اینطور گِردی که ما با مفهوم عام المنفعه آشُنا گِردی یِ یم.........................شاد باشید...............یاحق


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه یازدهم دی 1392 توسط حامد نجاری

 

دو حکایت محلی ... 
.
.خدا رحمت کنه مَش اسدالله رَ ...... میگُت تو مُنُ بَگو این پیله قُرتُ ( نام کوهی در گوران) رو کُلَندی (تیشه کوچک)همرا این سَر دَ بَکَن و اون سَر دَ دَرشو ولی نُماز نُخوان .... :))
.
.بهش میگن عمو جان نُماز بخوانستُن از کار به این سختی و کوه بَکَنِستُن و پیله قُرتُ رو سوراخ کُردُن یعنی سخت تره ؟؟؟
.او دی میگو : این بیصصحاب کوه رو سوراخ مینی و خلاصه یه روزی اون سر دَ درمیشی ولی این کمر بزیه اون یک روز رو نُدارَ گووووووو.... تُمانی اویی سر دِنی ....این بار تی یِ ی دوش دَرَ و این سیخ دی تی یِ ی کین تا بِشی آقایی چشمه یی سر باخُسّی (قبرستان)....... :))))
.
.
.حکایت دوم اینکه قِدیم نِدیمان گورانی میان یه نفر میشو سَلمانی... اُستا شروع مینه اویی سر رو بِزی یَن..... یهو مردکی فِلِنگ در میشو و یَک خطا مینه......
.
.بلافاصله شروع مینه الکی سرفه کُردُن که مثلا بِتانه یه جوری لا پوشانی کنه.... یه بنده خدایی دی همان لحظه دِل میا و شروع مینه سُلام علیک کُردُن اُستایی همرا...... 
.مردکی که صندلی یی سر خطا کُردی بَ خوشحال میگرده که خُب خدارو شکر این باعث گِردی که اگه اُستا اویی خطا رَ شنیده باشه باعث گَردَ یادا کنه و بحث عوض گرده.........
.
.القصه مردک میشو و اون میمانه و اُستا.... هر جفتشان ساکت میگِردن و اُستا دی مقراض میزی...... اون بنده خدا دی به خیالش اُستا یادا کُردیه و برای اینکه یه حرفی پیش بیوره میگو : اُستا فلانی کُجه بَش؟؟؟؟
.
.اُستا دی درجا میگو : تی یِ ی گوزی پی بِشی جَر محله .... صِغیر یِتیم بَمُرد...... :))))
.
.مردک خجالت دَ عِو میگرده و البته صحیح میدانست که اویی داسِتان ماندگار خواهد ماند و نقل محافل.... 
.................شاد باشید.................یاحق


نوشته شده در تاريخ شنبه هفتم دی 1392 توسط حامد نجاری

 

غول غولی..... 
.
.این روزان طالقان خدایی وَرف اُنداز گِردیه و مُن دی شماییب یَک خاطره زمستانی تعریف مینُم که خنده کُنین و گرم دَکوعین...
.
. یال بی یَم.... پنج یا شُش سالُم ویشتر نَبَ..... زمستان بَ و ما دی بِشی یِ یم طالقان ... دِبی یِ یم وِمیگِشتیم که بِشی یِ یم قبرستان یه دعا فاتحه بخوانیم و راه کوعیم....
.
.اِندی وَرف بِزی بَ که خدایا دور کن... دو مُتر ویشتر ورف بَ.... آفتاب دی بِزی بَ به این وَرفانُ اِندی قشنگ گِردی بَ که نگو و نپرس.....
.یه نگاهی به این قشنگه وَرفان کُردُمُ و یه سوالی مُنی سر دَکَت...... که این وَرفی میان به این قَشنگی چه جورَ؟؟؟
.یعنی این وَرفی بیخ چه دنیا و چه عالُمَ....؟؟؟
. خلاصه که چُشمتان روز بَد نِینه....... با سر بِشی یَم ورفی میان .... دو تا دستانُمُ زمین بِزی یَمو کَلَمو دَکُردُم ورفی میان..... کبکی جور...... :)))
.
.حالا میخواستم چُشمانُمُ واز کنم مگه میگِردی؟؟؟ .... واز نیمیگِردی.... به یه بدبختی چُشمانُمَ واز کُردُم و همه چی سیاه بَ......:)))
.
.مسخره نکنین... آلبرت انیشتنی خاطرات رو دی میخوانستُم اون صِغیر دی مُنی جور بَ..... از این کاران زیاد میکُرد ... :))) 
. گَل و گَردَن و گوش و دوماقمی میان پر از وَرف گِردی...... در همین اوضاع بِدی یَم که مُنی کینی بیخ یَک چی صدا کُرد.... ننه م بَ.... مُنی کینو ویگیتو از وَرف دَرورد...... :))))
.
.یَک کتک دِلانا باخُردُم.... :))) ....... آخه تو مگه وحشی یی پسر؟؟... یه پس گردنی ..... تو کدام جنگل دلان دِ فُرار کُردی ؟؟. کدام خر سرشو دِمینه وَرفی میان؟؟؟..... یه پس گردنی..... خدااااااااااااا منو مرگ بده اینه یی دست دَ راحت کن ..... یه پس گردنی......... تو منو پیر کُردی... یه پس گردنی..... بیچاره کُردی.... آخه تو مگه آدومی یال نی یِ ی؟؟.... یه لَگه کینی بیخ........ :)))))))))))))))
.
.حالا خداییش دی بنگری مُن نَفَهمستُم چه خبطی کُردی یَمَ مگه ؟؟؟؟ ..... چیمیدانستوم کار اشتباهی کُردی یَمَ....... خلاصه که تا تهران مُن عَــــــــــــــــــــر بِزی یَمو بُرمه کوردوم..... از یه طرف جای کتک درد میکُرد از یه طرف گوشانُم وَرف بِشی بَ و درد میکُرد....... خداییش خیلی شر بی یَم...هرجا میشی یِ یم مُنی دفترچه بیمه ننه می کیفی دُل دَبَ..... خدا از سر تقصیرات ما بگذره... حقیقتا خیلی اورو آزار کُردُم تا گَت گَردُم....هنوز که هنوزه شک یه اتفاق بد در جانشه....... :))))
.
......................شاد باشید.......... 
....................................شاید فکر میکردم دنیایی چون این عکس زیر اون برف هست....


نوشته شده در تاريخ جمعه بیست و دوم آذر 1392 توسط حامد نجاری

 

تقدیم به محرمان
.(این نوشته صرفا دلنوشته ایست )
.
.یکی جِـــوزی دَبَ داری تُکی سر...............غراب دُندُک بِزی جیر کَت خری سر
.
.یکی مردک بِدی و خنده یی کُرد.........بَشَ جِــــوز و ویگیت و آقُریت کُــــرد
.
.به سُنگی بُشکی و او نوش جان کُرد........ ز بس گُسنه دَبَ حولیب تُمان کُرد
.
.یه چند روزی بِشی و جِوز مزبــــور..... همه خون گِردی بر رگهای آن کــــور
.
.از اَسَّر او وَگِردی قُرمُـــــــزی دَ...........سفید گِردی و نوبه ، عاشقی بَ
.
.به شِوکی چون بِشی او خانه یی دُل...... کلابیسه دوچشم و شهوتش ذُل
.
.زنک چایی بیورد و دلبری کُرد...... به مردی ،مرد خود را رهبری کُـــــــرد
.
.بفهمست آن زنک ،مردک بُـــــراقه...... که امشو مَردکی اوضاع خُرابه
.
.بَگُت مردک که ای زن قند پس کو...... اشاره دا به دیمش گو بدین سو
.
.چو دیم بر دیم و ورخُسبی بیومی..... به هَمرا ، قصه ثالث دَرومـــی
.
.دَکَت یَک آتشی بر خرمن آن شِو....... ز دودش جوز ما شد نطفه ای نِو
.
.به نُه ماه دگر مادر بِزاسّی........عجب یا حق چُه کوردی راستی راستی
.همه خنده کنان یالوک به بُـــرمه...... چیمیدانی چُه مُزّه مینه قُرمه
.به نشئه جوز ما چون یال گِردی..... به فکرت عقل ما قیقاج گِردی
.زخاک و جِـــوز و خون آدُم درومی...... ز بی جان جان دَکَت یالوک بیومی
.به هشتادی گذر کُرد سال شمسی.....به روزی دَم بِشی و دَم نَرِسّی
.به قبرستان بِشی آن یالوک پیر..... چنین باشد وفای دهر کمپیر
.دو دَه سالی بِشی از روز مرگش...... زرشکه بوته یی گُل کُرد به قبرش
.گذر کُرد تازه زومایی از آن دور...... زرشک باخُرد و حمدی دی بر آن گور
.زرشک خون گِردی و قصه تو دانی..... تَش و خرمن چه گویم نکته دانی
.تسلسل باطل و خالق خدایه.... مگه جوز از عدم میبو درایه
.آها میبو اگر واجب دُباشَ...... به ممکن ،واجبی حادث دُباشَ
.نقیض آن عدم نامش وجود است..... به موجودات عالم یک وجود است
.ولیکن ماهیت ها گونه گون اند.... همه موجود گشته از وجودند
.
.زِمین و آسمان ،هرچــــــه دَرایه............ همه هستند و این هستی خدایه.......
.
.یا حق


نوشته شده در تاريخ دوشنبه هجدهم آذر 1392 توسط حامد نجاری

 

عمــــــــو و قاطّرش........:)))))
.
.( پیشاپیش از قسمت های خلاف ادب ظاهر عذر خواهی مینوم )
.نقال این داستان پدر پدربزرگم (آقا مَد رحیم)بوده و این داستان طنز خیلی قدیمیه..... 
. در گذشته بین طالقان و شمال مراودات تجاری برقرار بوده....
.
.یه طالقانی میشو شمال و چند روزی خانه یه شمالی اتراق مینه..... موقع رفتن اوشانو یه خُشکه تعارف دی مینه و میگو اگه بیومی یِ ین طالقان مایی وَر و مایی خانه دی بیاین..... 
.
.یک سالی میگذره و عمو بِومی سر بَنِشتی بَ که مینه عِوهااااااا.... اون شمالی آدومان کوچه ی دل دَرُن و اویی خانه رو پرسان پرسان مینُن......
.
.خدایا مایی عاقبت و خیر کن .... ما اوشانو یه خُشک تعارف کُردیم..... 60 نفر یَک ایل بیومی یَن و میخوان یک هفته مایی سر خُراب گَردُن و مایی بابا رو درورُن........
.یهو عمو رو نکاسی سَر مینُن و داد میزنن که سُلام عمو جاااااااااان طالقانی.... سُلام عمو جاااااااان طالقانی ..چطوری؟؟خوبی؟؟؟ ......
.
.عمو دی فُکر مینه که اگه اوشانی سُلام رو علیک گیره که باباش درومی یه..... او دی غضب مینه و میگو : شمارو نیمیشناسُم.... کُفتی یَتانو باخُرین و بِشید..... شمالیان دی دوماقشان اوزان میگرده و میگوعَن خلاصه تو شمال میای و اونوقت تی یِ ی بُنا رو درمیوریم.... :))))
.
.یک سال میگذره و عمو طالقانی میشو شمال و میشو اوشانی وَر و سولام علیک مینه و با خودُش میگو اگه مُنُ سوال کُردُن میگوعَم مُن پیره آدُمُم و یادُم در میشو.......
.
.اوشان دی اصلا اورَ هیچی نیمیگوعَن...احوالپرسی مینُن و گرم میگیرُن.....شوکی عمو طالقانی یی قاطر رو وِمیرُن و میبَرُن جنگلی میان ... مه بَ ... همونجه اورو هُرُک مینُن..... (میبندند به درختی جایی)
.
.به عمو میگوعَن که عمو جان یَک خُرس دَکَتیه جنگلی میان و هیچ کس نیمیتانه اورَ بَکوشه.... عمو میگو :اون تفنگ رو هادین مُنُ اورو میکوشُم..... 
.میشُن جنگلی میان....تاریک بَ و مَه بَنِشتی بَ و چُشمانی سو بَکَتی بَ..... از دور یک شَبَهی مینُن و عمو رو میگوعَن خُرس اونجه دَرَ .... بَکوش...بَکوش..بَکوش.... عمو دی شلیک مینه و خُدُشی قاطر رو میکوشه و قاطر بدبخت وقتی زِمینی سر میکوعه یَک باد در مینه :))))))))
.
.عمو میزنه سرش و خُدُشَ میکُتانَ و میگو : ای خاکان سَرومِی این گوووووز مُنی قاطّری گووووز بَ :))))))))
.
.شمالیان دی میگوعَن : عمو جان ...قربانت گردُم.... تو قاطّرتی گوزو بِشناسی یِ ی اونوقت ما طالقان بیومی یِ یم مارو نِشناسی یِ ی؟؟؟؟ ............... :)))) ...... شاد باشید


نوشته شده در تاريخ یکشنبه هفدهم آذر 1392 توسط حامد نجاری

لـــــــندن................
.
. تقریبا سال 60 بود و هنوز جاده یی که از میان گوران به سمت گیلیرد میگذشت آسفالت نشده بود...
.
.پیرمرد کنار جاده ایستاده بود
.کُت به دوش و سیگار بر لب به بیل خودش تکیه داده بود
.زمین خودش رو که کنار جاده بود آب انداخته بود و تمام جاده رو آب گرفته بود و گِل شده بود...
.پیرمرد دایی فلانی بود..... پیرمردی خشن با چهره اخمو ........ با کسی شوخی نداشت و کاملا جدی بود..... اما کارهاش نقل محافل بود و حرفهاش قابلیت اینو داشت که بصورت ضرب المثل های محلی دربیاد......
.
.پیرمرد کنار جاده ایستاده بود و خیره به کامیونی شده بود که با داد و ناله داشت سربالایی رو بالا میومد....
.کامیونی با بار آجر .....
.وقتی به دایی رسید صدای ناله موتور کامیون بیشتر و بیشتر شد..... زمین گِل بود و ماشین نمیتونست بالا بره.....
.دایی هم مشغول نظاره بود..
.راننده کامیون ترمز دستی رو کشید و از کامیون پایین پرید و تا مچ پا در گِل فرو رفت....
.
.اعصابش خورد شده بود و دیوانه وار به چرخهای ماشینش نگاه میکرد که در گِل گیر کرده بود....... ناگهان چشمش به دایی افتاد و فهمید این بدبختی زیر سر این پیر مرده ..:))
.
.به دایی گفت : حاج آقا این چه وضعشه ؟؟؟ تمام جاده رو آب گرفته و این بدبختی رو درست کردی... این چه کاریه آخه؟؟
.
. اخمهای پیر مرد با هر کلمه راننده کامیون درهم تر میرفت....
.
.سکوت برقرار شد و راننده کامیون منتظر جواب پیرمرد بود.... یک پیرمرد اصیل طالقانی...
.
.سکوت شکسته شد و پیرمرد با صدای مردانه و شمرده شمرده گفت : خیلی عُذرِ خواهی مینوم.... خیلی ببخشید..... هیچ نیمیدانستوم شما لَندُن دَ میخوا آجَر بیوری...... :)))))
.
.راننده دید که این تو بمیری از اون تو بمیری ها نیست و چند تا فرمون داد و رفت...... از اون به بعد در روستا هرکسی تُس دوماق وازی در میورد یا خر کُلاس مینگت همه اورو میگُتُن : ببخشید... عذرِخواهی مینوم.... هیچ نیمیدانستوم شما لَندُن دَ میخوا آجَر بیوری ............................ ......... شاد باشید.......


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه سیزدهم آذر 1392 توسط حامد نجاری

 

نالُش
.
.دیشب مادرم چغندر پخته آورد و جاتون خالی باخوردیم..... مادرم گفت زیاد نخور آزارت مینه... گفتم خیالت راحت نالُش نیمیا.... همینکه این رو گفتم خنده ش گرفت و مادرم یک ساعت داشت میخندید... حالا داستان این نالش چیه؟؟؟
.
. زمان قدیم طالقانی میان یه پیرمردی دَبَ که خیلی جهود هم بوده.... ترسو ..... این بنده خدا آفتاوه رو وِمیره و میشو یَک عو بَپُرانه.....
.زمستان بوده و ورف زیمینی سر...... 
.وقتی کارش تُمان میگرده همینکه راست میگرده که شُلوارشو جَر کشه میبینه که ای داد بر من.... تمام ورف قُرمُز گردیه..... خون تمام ورفانو قُرمُز کوردیه......
.وحشت مینه و قبض روح میگرده..... دوان دوان میشو خانه و با رنگ پریده میشو کرسی بیخ و شروع مینه استغفار و اشهد بخوانستون.....
.زنش میگو :مــــــــــَرد...... چبَ رنگ پریده؟؟؟ چی گِردیه؟؟؟ جُن بِدی یِ ی؟؟؟...... مرد میگو اصن مُنی همرا حرف نزن.... مُن دروم میمیروم..... پیغام بَرِسان یالان جمع گردون و وِصیت کنم.... 
.شروع مینه جهود وازی دروردون و داد و قال کوردون.... هرچی زنک میگه آخه چه بُلا بَکوشت گِردی یِ ی؟؟؟ توگو ساق بی یِ ی؟؟؟....مرد حرف نیمیزنه و میگه فقط یالانو جمع کن....دم آخر گِردیه... مُن دروم بمیروم..... 
.دوتا پسر اون مردک چند ده پایین تر زن گرفته بودند و پیغام میرسونن و ورف و سرمایی دل به یه بدبختی خودشانو میرسونن و بر بالین پدر حاضر میگردون..... 
.
.سوال مینون آقا جان آخه تو چِتِ؟؟؟ چی شده؟؟؟ 
.آقاجان دی یواش میگو : صُحب بِشی یَم کُش دَکُنُم.... تمام ورفان خون خالی گِردی .... مُن دروم میمیروم....مُنو فلان جا خاک کنین ....کَفُن رو دی بَخَرِستوم ( عادت تمام طالقانی ها هست که کفنشونو در زنده بودشون میخرن.... فکر میکنن مردن فقط همین یه بدبختی رو برای اطرافیان داره...)
.
.یه دفعه زنک میگو مــــــــــــــــــــــــرد..... کدام آفتاوه رو ویگیتی؟؟؟ .... مردک میگو اون قره آفتاوه رو....اون کیشکُک رو....... 
.زن میگو : خاک سرت کنن..... آخه غووووووول....اون آفتاوه یی میان چَندَری عو دَکوردی یَمَ...... (آب چغندر) ....... :))
.
.مردک دی میگو : خاک سرت کنن... کدام غول آفتاوه یی دل چَندَری عو دِمینه.... پُدَسسوخته کَفُن دِپیت مُن قبض روح گِردی یَمَ.... خلاصه دعوای زن و شوهر در میاد و پسر ها هم هاج و واج نظاره گر....... 
.
.آخرش مردک میگو : زنک چَندَری عو دکوردیه... مُن چی میدانستوم.... مینوم مُنُ نالُـــــــــــش نیمیا..... :))))
.
.پسرها هم شاکی میشن که در اون برف و سرما زا به راه شده بودند و میگن : آقا جان این لا اگه خواستی رحمت خدا بِشی تورو خدا قبلش ببین تورو نالُش میا یا نیمیا....یه کُشی واستان مارو ورفی میان تا اینجا بیوردی.............. :))))))))
.................شاد باشید............


نوشته شده در تاريخ سه شنبه دوازدهم آذر 1392 توسط حامد نجاری

از کدام اصطلاح بیشتر خوشتون میاد ؟؟؟..... . .

شماره یک : . .دیه لَکّیزه گِردی یَمَ : لَکّیزه به معنای ناقص و معیوب به کار میره.... مثلا سیبهایی که بر روی درخت لَک دار هستند رو میگن که این سیب لَکّیزه یه.......... و این اصطلاح در مورد افراد هم وام گرفته شده.... کسانی که مریض میشن و کمر درد و پا درد با بالا رفتن سن بر اونها مستولی میشه.... یا کلا دردی که اثرش مانع از فعالیتهای روزانه برای فرد بشه..... اونوقت اون فرد از این اصطلاح استفاده میکنه... .فی المثل : ننه جان بلند شو بریم تا محله یی گَل...... ننه در حال بلند شدن از درد کمر آهی میکشه و میگه : ای لیله جان... ای لیله جان.... ننه دیه لَکّیزه گِردیه.... نوبه شمایی نوبه یه... . .

 

شماره دو : .ماگو سر کوله یی بیخ دَکَتیم : . .بدین معنا که ما تحت فشار و زحمت خاصی قرار گرفتیم..... سرکوله چیست؟؟.... حتما بند اسبس رو دید... اگر دقت کرده باشید انتهای بالای بند اسبس با یک گِره از خود علف گره زده شده .... به اون میگن سرکوله... و چون گِره محکمی هست تمام بند علوفه تحت فشار اون محکم نگه داشته میشه..... .مورد کاربرد در زمانی هست که یک تیر و دونشان میخواد زده بشه..... مثلا شما مهمانی گرفته اید و برادر زن های خودتونو دعوت کردید.... و با خودتون میگید که حالا که برادر زن ها رو دعوت کردم بذار خواهر زن رو هم دعوت کنم...... .به گویش: ماگو سر کوله یی بیخ دَکتیم...بی یَل اون بایره زُن خاخورو دی بَگِ یم..... . .

 

شماره سه : . .در زمان دستشویی رفتن به کار میره... :))) . .کلا نمیدونم چه حکمتی در قدیمی ها هست که وقتی میخوان برن دستشویی باید گزارش بدند.... .یعنی حتما باید بگند که من دارم میرم دستشویی.... از اصطلاحات مختلفی استفاده میکنن.... مثلا : مُن بَشوم یَک آفتاوه ویروم..... یا مُن بَشوم یَک قشنگه کُش دَکُنُم.... یا مُن بَشوم دست به عو...... . .اما با حالترینش اینه که مُن بَشوم یَک عو بَپُّرانوم و وَگَردوم ..... :)))) . .من هلاک این اصطلاحاتم... مغز کلام ادا میشه..... .از کدوم اصطلاح بیشتر خوشتون اومد؟؟؟ .

( عکس امسالی پاییز از خودم........ )


نوشته شده در تاريخ جمعه هشتم آذر 1392 توسط حامد نجاری

 

خرگوش ...
.
.بچه بودم که مادرم منو برای خرید بیرون برد....در راه برگشت گفت: بیا یه سر بریم خونه عمو فلانی (یکی از اقوام بسیار دور همشهری) ...همونی که نی نی داره و باهاش بازی کن....
.رفتیم و دیدیم عمو با زن عمو در حال بحث و بگو مگو هستند.... صد البته با گویش زیبای طالقانی .... :))
.
.آخه مَـــــــرررررد مُن چه خاک سر کنم تی یِ ی دست دَ ؟؟؟...... آخه آقات خِو آ میکَت...... آخه ننه ت خِو آ میکَت...تو چِب اِچین نُنگ خلایق گردی یِ ی؟؟. تو چِب اِندی غووووووولی.....؟؟ مگه عقل تی یِ ی سر دِنی؟؟؟
.
.عمو هم با چهره جذابش گوشه اتاق نشسته بود و هیچ حرفی نمیزد... به سیگارش پُکی میزد و دقیق به حرفها و نفرین های زن عمو گوش میداد....سیه چهره و لاغر بود... دندانهای عمو ریخته بود و از بس سیگار میکشید سبیلهاش زرد زده بود.... هیچ وقت نمیخندید اما وقتی حرف میزد همه رو میخندوند.... کاملا جدی بود.... اما طبق معمول همه مردهای طالقانی در اینجور مواقع حرفی نمیزد و هر از گاهی یه تیکه مینداخت و زن عمو دوباره آتیش میگرفت شروع به داد و قال میکرد ... :))))
.چهره عمو برام خیلی جذاب بود... به دود سیگارش خیره شده بودم و به زیر سیگاری که پر از فیلتر سیگار شده بود و عمو با دقت خاک سیگار رو در اون میریخت.....
.مادرم میخندید و میگفت چی شده آخه ؟؟؟؟
.
. زن عمو گفت : این مرد رو گفتم خیر سرت وقتی این ماه حقوق بیگیتی بَشو این یال طفل معصومی بَ یه عروسک هاگیر( دختر سه چهار ساله ) ......
.
.عمو داشت دقیق گوش میداد که شاهکارشو از زبان زن عمو دوباره گوش بده....
.
. آقا بِشیه عروسک بَخَرِستیه.... اشاره کرد به کارتُن قهوه ای رنگی که کنار اتاق بود....
.به مادرم گفت : بَشو بِین...بشو بِین.....
.مادرم رفت و درب کارتُن رو باز کرد و از خنده ریسه رفت......
.این چیه؟؟؟؟
.یه خرگوش سفید کوچولو و ناز بود.....
.عمو هم حرفی نمیزد و به مادرم کاملا جدی نگاه میکرد....
.عمو گفت: گناه کبیره یَ..... معصیت کوردی یَمَ......
.زن عمو گفت : مُن تورو بَگُتُم بَشو حیوان بَخَر؟؟؟؟ بَگُتُم عروسک بَخَر یالی بَ..... بهش میگم این چیه بَخَرِستی......؟؟؟ میگه بِشی یَم بِدی یَم عروسک دویست تومون هست.... یه وانتی اونجا بَ.... بِدی یَم خرگوش زنده صد تومون هستَ..... مُن دی بجای عروسک ،خرگوش زنده بَخَرِستوم.... هم ارزانتر بَ هم زنده شو بَخَرِستوم :)))))))))
.
.عمو سکوت رو شکست و گفت : پُدَسسوختان گُرانفُروشون.... زنده ش نصفه قیمت بَ.... مُن دی اینو بَخَرِستوم...اونوقت زَنُک منو میگو تو عقل سرت دِنی.... خودوتی سر عقل دِنی.... خوب کوردوم.... :)))))
.
.مادرم میخندید و من از خنده مادرم میخندیدم.... :))).....
.زن عمو داغ کرده بود و داد میزد .... آخه مَــــــــرد این حیوان مریضی میوره... وبا میوره.. کُفت و کاری میوره... مردم عقل نُدارُن میشون عروسک میخَرون؟؟؟ .... دست مادرم رو گرفت و برد به اتاق بغلی..... منم پشت سرشون دویدم..... دیدم مادرم از خنده رو پاهاش دیگه بند نمیشد...... زن عمو با دست اشاره به تابلوی بزرگی کرد که از دیوار آویزان بود..... من میگوعَم این مردک عقل سرش دِنی شما میگین دروغه....... آخه کدام غول خودوشی عکس رو قاب مینه و دیفالی سر اوزان مینه؟؟؟؟...خیلی خوشگله عکسشو دی قاب کوردیه............. تی یِ ی قیافه رو جن ببینه بسم الله میگو.... حالا بِشیه عکسشو قاب کوردیه ....
.عمو یه تابلو بزرگ به دیوار زده بود که عکس خودش داخلش بود.... داده بود عکاسی مثل بَنِر درست کرده بودند :))))))
.زن عمو گفت : همه ایمامان و آیه قرآن و پیغمبرانی عکس رو اوزان مینون.... این لَندهور خودوشی عکسو اوزان کوردیه.... :)))))) ............... انصافا وحشتناک بود:)))........... :))).................. عمو سیگار به دست اومد و یه نگاه به تابلو کرد و بدون خنده گفت : کی یِ ی عکسو اوزان کنم ؟؟؟؟ خودوم دَ آدوم تر هیچ کس دِنی...... :)))))))
.
.مادرم دیگه نفسش بالا نمیومد از خنده..... و اون روز گذشت ................. خدا عمو رو رحمت کنه..کاراکتری بود تکرار نشدنی.. روحش شاد...... شاد باشید ....


نوشته شده در تاريخ سه شنبه پنجم آذر 1392 توسط حامد نجاری


شب بود و محفل گورانیها در مسجد بالا و مزاح گویی و پنجه بر خاطرات :
.
.حاموت جان خدا تی یِ ی گَت آقا رَ رحمت کنه... فرشته بَ..نازنین بَ... این مسجد رو گو بازسازی کوردون تی یِ ی گَت آقا خیلی زحمت بَکِشی... امبا خودمانیم مایی بابا رو دی درورد... :))
.چِبَ؟؟
.دهی میان همه اورو احترام مینگتون.... شناس بَ.... امین بَ..... اون زمانان همه با جان و دل کمک کوردون و لقمه شبشان رو کنار مینگَتون مسجد رو بازسازی کنن.... همه کمک کوردون.... با جان و دل.... 
.تی یِ ی گَت آقا مسوول جمع آوری پول بَ..... راه میکَت کوچه دلان هرکی رو میدی یَقه میکورد گو یه یاعلی کن مسجدی بَ.....
.یه سری منو کوچه یی میان بِدی... هرچی پول مایی جیف دَبَ خالی کورد... :)))..... نیم ساعت بعد بالا محله دوباره منو بِدی... گیر بُدا قاسُم جان یه یا علی دیگه دی کن ..... آخه بابات خوب ننه ت خوب تو گو مارو لوخت کوردی... هله نیم ساعت نگردیه تورو پول بُدام.... :)))
. یه سری اورو بَگُتُم آقای منوچهری ... ما گو تورو شناسیم.... میدانیم یک ریال اینور و اونور نمیشو ....امبا این پولانی که دِمینی جیفُت شایدا با خودوتی پولان قاطی گرده..... قبض هادین که معلوم گرده....
.منو بَگُت :پسر جان...وقتی خانه دَ در میام هیچی پول جیفُم نیمینگنوم.... و اشاره یی به جیبهای شلوار پر از پول کرد و گفت :اینان همُش مسجدی شین... همُش مسجدی شین... 
.
.خدا بیامرز از سیستم رند گَردَ برای جمع آوری پول استفاده میکورد... مثلا همه جمع بی یَن.. پولانو جمع میکورد... میشمُرد و میگفت : نهصد و پنجاه تومون گردیه... یه یا علی دی کنین هزار تومون رند گرده.... خلق الله دی هرکسی یه پولی مینگت... دوباره شمارش میکورد و میگفت هزار و دویست تومون گِردی....یه یاعلی دیگه کنین دو هزار تومون رند گرده... :))) .... همینطور میشی تا ده هزار تومون جمع میگِردی و ما دی تا به خودمان بیایم لوخت میگِردی یِ یم.... :)))
.
.آقای طالقانی رو دی گیر بُدا .... به آقای طالقانی دی رحم نکورد :))))..... اون زمانان آقای طالقانی زیاد گوران میومی... جاده گیلیرد چون از گوران میگذشت و آقا هم زیاد گوران میومد......
.یه سری آقا رو گیر بُدا که آقا جان.... این مسجد رو میخوا بازسازی کنیم...آهن گیر نیمیا... مُن حالی یَم نیه.... یَک جور خودوت میدانی کمک کن.... 
.آقا دی یه بازاری خیّر رو معرفی کورد.... که اون زمان خیلی کمک کورد...... خدا بیامرز مایی گَت ننه میگفت آقا مایی فامیلَ..... آقایی مادر مُنی ننه یی خاله دُتَر هستَ...... 
.
.وقتی مسجد بازسازی گِردی اولین نُماز جماعت رو دی آقا برگزار کورد...... 
.
.خدا همه رفتگان و پاکان این سرزمین رو قرین رحمت کنه.... روحشون شاد.....
.
.(عکس  ورق آخر یک قرآن خطی بسیار قدیمی هست که در مسجد بالا ازش عکس گرفتم... متاسفانه بسیاری از این نسخ خطی پاره پاره شده و هیچ منظومه سالمی دیگه وجود نداره .. :((( )


نوشته شده در تاريخ دوشنبه چهارم آذر 1392 توسط حامد نجاری
    

اسلایدر

دانلود فیلم