X
تبلیغات
خاطرات طالقان >

دلنوشته ها و خاطرات طالقان با نثر شیوای طالقانی(تاتی)

 

مــــــــــــــــــــاهر 
.
.امسال سال ماهر بَ...این دی آخرین نوشته امسال پیشکش شما عزیزان.... 
.
.گمان نمیکنم موجودی در این عالم خاکی وجود داشته باشه که به اندازه مــــار مورد نفرت و وحشت و ترس طالقانی آدُمان گرده.....
.
.این حقیر به رای العین مشاهده کرده ام که ملاقات ملک الموت بسی شیرین تر از دیدن این موجود برای طالقانیهاست
.مار بصورت ماهر تلفظ میشه و چنان تانی وحشتناکی بر روی اسم این موجود به هنگام ادای اسم صورت میگیره که لرزه بر تن آدم میندازه....
.
.پسر جان چِب بِشی یِ ی داری سر؟؟؟ اونجا مـــــــاهر دَرَ.....جیرو....جیرو.....
.پسر جان اون بوته دلان نَشو ...ماهر دَرَ....
.پسر جان ظهر بیرون نَشو ماهر دَرَ.....
.پسر جان سُنگی سر نَنیش...بِدی یِ ی اون بیخ میخان ماهر دُباشَ....
.پسر جان نیمیخوا تنها بِشی سِنو.... بِدی یِ ی ماهر تورو بِزی....
.
.آرزو به دل کودکی من موند که یکبار برم زیر شیروونی و ببینم که اون بالا چه خبره....
.پسر جان میخوا بِشی اون بالا چه کُنی؟؟؟ ماهر دَرَ...موش دَرَ..... 
.
.واقعا نمیدونم دلیل این همه ترس چیه؟؟؟ آخه یک نفر رو در صد سال اخیر نام ببرید که مار بدبخت اونو زده باشه و طرف مرده باشه.... بابا جان اینقدر که جفتک الاغ و شاخ گاو تلفات میده زهر مار بدبخت نمیده.... 
.خدای دو عالم نکنه که شخصی ببینه که مثلا یک کرم خاکی بزرگ که شبیه به مار هست داخل سوراخ دیوار خانه یی بشه..... اون محله تا شعاع ده کیلومتری قرنطینه میشه... شبها به صورت شیفتی میخوابند... خانه ها ماتم کده میشه.... 
.
.امسال که مشغول بازسازی خانه بودیم خبط و غلطی کردیم و خبر مرگمان هفت یا هشت دانه کَمَره سنگ رو کنار درب گذاشتیم که بعدا استفاده کنیم.... هر احدی که رد شد و نگاهش به این سنگها افتاد گفت: پسر جان این سُنگان رو اینجه دِ ویگی.... این بیصصحابانو اینجه بَنگَتی ماهر میکوعه... ماهر میشو اون بیخ لان مینه.... بیچاره کردند... گریه مارو دراوردن... آخه مار بیصصحاب زیر این چهارتا سنگ میخواد بره چیکار؟؟؟
.وقتی خاطره تعریف میکنند یا داستانهای شبانه میگن خیلی خونسرد از یمین و یسار نقالی میکنن... از جن و آل و شیر و پلنگ... اما وقتی به مار و خاطرات مار میرسند چشمهاشون از جمجه در میاد و لعن و نفرین هست که به مار نثار میکنند.....
.دِبی یَم ویایی بیخ میشی یَم که یَگهو بِدی یَم یه بیصصحابه مـــــــــــــــــــــــــــــــــــاهر ویلیش باخُرد بِشی بوته پَرَسّانی دل......(ویلیش= حرکت مارپیچ مار)
.تا ده سال اعضای خانواده حق رفت و آمد در اون مکان رو ندارند چون ماهر دَرَ.....
.به هر حال این ترس و وحشت در ضمیر طالقانیها جا داره و کاریش هم نمیشه کرد..:))
.
.. در پایان آرزومندم سال جدید برای همه شما مهربانان سالی همراه با شادی و سلامتی و خیر و برکت باشه.. پیشاپیش سال نو رو به شما همشهریان عزیزم تبریک میگم.. عیدتون مبارکااااااا...خدای مهربان یار و یاورتان... .....یا حق


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1392 توسط حامد نجاری

حکایتی بسیار عاشقانه از گوران.....:))))
.
.یک جوانی به نام آداش عباس با معشوقه خودش یا به قول امروزی ها با دوست دخترش قرار میذاره و بهش میگه : شِوکی بیو مسجد پایینی پیش ......اون زمانان تیلیفُن و موبال نَبَ گوووووووووووو
.
.از قضا همون روز یه بنده خدایی گاوش گم میشه و از چند روستا دورتر به دنبال گاوش کوه و کمر رو میگرده و شب به گوران میرسه... چون دیر وقت شده بوده با خودش میگه الان که نمیتونم برگردم... همینجا روی سکوی جلوی مسجد میخوابم و صبح برمیگردم..... 
.
.شِوکی میگرده و آداش عباس میشو مسجدی پیش و مینه که عِـــوها یه مردک مسجدی سکویی سر باخُتیه..... اورو بیدار مینه و میگو آقا آقا تو کی یِ ی؟؟ این موقع اینجه چی مینی؟؟؟
مردک میگو : آداش مُن گِو اُم گُم گردیه اویی پِی دِبی یَم ...شوکی گِردی ...بَگُتُم این مسجدی پیش باخُسُّم تا فردا............
..
..پسرک مینه اگه اینجه وایَسّه اویی آبرو میشو.... دوماقش اوزان میگرده و میشو......
.
.نیم ساعت بعد دُتَرُک میا و مینه یکی مسجدی پیش باخُتیه... گمان مینه عباس جانشه.... اورو تِکِ یم میدیه و میگو عباس جان ... عباس جااااااااااااان.....
.
.یهو مردک خوف مینه و راست میبو و میگو : خاخور جان خاخور جان.... مُن عباس نی یَم.... مُن گِو اُم گُم گردیه و اویی پِی دِبی یَم......... شِوکی گِردی...بَگُتُم این مسجدی پیش باخُسُّم تا صُحب گرده و خبر مرگم بَشوم خانه یه خُرابَم..... :))))))
.
.دُتَرَک فُرااااار مینه و میشو..... مردک با خودش میگو نکنه این جُوانان بَشون آدُم بیورُن و مُن غریبه آدُمَ اینجه بَکُتانُن؟؟؟؟.......
.خوف مینه میگو بَشُم جَر محله و مسجد بالایی پیش باخُسّم....
.
.از طرفی دُتَرک میگو نکنه عباس مُنُ بَگُتیه بَشو مسجد بالا و مُن اشتباهی بیو می یَمَ مسجد پایینی پیش؟؟؟
.
.دُتَرَک میشو مسجدی بالا و مینه تاریکی دل یکی باخُتیه... دوباره اورو تِکِیم میدی یه میگو عباس جاااااان .... عبااااس جان....:)))
.
.مردک دوباره خِو دِ میپره و میگو : خاخور جان مُن مسجد پایین خدمت شما عرض کُردُم .. مُن گِو اُم گم گردیه و اویی پی دِبی یَم ...شِوکی گِردی ... بَگُتُم مسجدی پیش باخُسُّم ...بُ خدا مُن عباس نی یَم....ای کله بابای عباس رو سگ برینُن...مُن گِواُم گم گردیه....به پیر و به پیغمبر مُن گِواُم گُم گردیه... :))))))))))))))))))))))))))
.
.گمان مینُم اون مردک تا آخر عمرش دیگه گورانی طرف پیداش نگِردی .... :))))
.شاد باشید...............................یاحق


نوشته شده در تاريخ سه شنبه ششم اسفند 1392 توسط حامد نجاری

..( تقدیم به رفتگان این مرز و بوم با آرزوی رحمت و مغفرت از خدای ممنان بر روان پاکشان............حامد نجاری...)
.
. بهار آمد ....
.بر بامهای خسته بی صاحب
بر سنگ غلتان بی رمق بر بام
بر لتـــّازه های لان کرده تارتن
مرگ بر زنده یی که نیست ، بی تاب
بر کوچه های برف گرفته تا کمر
سکوت وحشت زا میکشد فریاد
ماه هاست که ردی نمیافتد
بر برف کهنه از رهگذری جز باد
بر فانوس شکسته در ایوان
بر خانه هایی که زمانی داشت
بوی زندگی بوی قرصی نان
بر قزقان مرده وار لمیده بر دیوار
بر کاهگل دیر گاه نو نشده
شنیده این شکسته ،نجواها
از نفس های مادری بیمار
بهار بی خاصیت آمد 
چون گدایی نشسته در پیشش
کاسه ای تهی ز لطف خلق
سر به زیر و اشک بر ریشش
این کهنه چینه ها را نروبیدست
سالها جاروب مادرها
نه خروسی دگر به صبح خوانی
نه سلامی به عید مبـــــارکها
ای رفته گان طالــــــــــــــــــــــــــــقانی حال
آرمیده اید و بـــــهار آمد
ای صاحبان ملک کنون غریب آسای
آرمیده ایـــد و بــــــهار آمد...........................
.
.
.(عکس از شهرک طالقان برگرفته شده از گوگل)


نوشته شده در تاريخ دوشنبه پنجم اسفند 1392 توسط حامد نجاری

.حاضــــــر جــــــــــــــــوابــــــــــــــی
.
.گورانی میان جُوانان شیطان زیاد بی یَن....یَک شِو دوتا از این جُوانان دِبی یَن کوچه دلان وُلگردی میکُردُن گو عمو فُلانی رو بِدی یَن سکویی سر تاریکی دُل نِشتیه و سیککار میکشه... 
.
.طفلک عمو باد فتق ( فتق احشا شکمی که در ناحیه کشاله ران اتفاق میافتد با نام هرنی اینگوینال) بیتی بَ و شُلوار خانه تُن کُردی بَ.... طفلک یه دو دقیقه بیومی مثلا سکوتی دل یه سیککار بَکَشه....
.یکی از این جُوانان اون یکی رو میگو وقتی عمو راست گِردی مُن میشوم از پشت اویی باد فتق رو میگیرم و عمو داد میزنه ما دی فُرار مینیم و تا حق صُحب میخِندیم.... تاریکی دل دی حالی یَش نیمیگرده ما کی یِ یم.....
.
.خلاصه که کمین مینُن و همینکه عمو راست میبو بَشَ خانه یکی از اون صِغیران میشو و از پشت عمویی باد فتق رو مُشت مینه....
.
.هرچی صبر مینُن که عمویی داد و بیداد درایه، در نیمیا...... :))
.
.حالا فرض کنین اون بدبخت مکانیکی یانی جور که میخوان تعویض روغن کنن بِشیه اون بیخ و مشت کُردیه و هرچی فُشار میدیه عمو تِکِیم نیمیخوره و حتی بر نیمیگرده که ببینه این صِغیر کیه.... :)))
.
.خلاصه یارو عصبانی میبو و از اون بیخ میگو عمو هوووووی عمووووو...... حالی یَت گِردی؟؟؟؟؟
.
.عمو دی در جُواب میگو : پسر جان مُن حالی یَم گِردی..... تو مُنیب بَگو تی یِ ی مُشت پُر گِردی پسررررر؟؟؟؟ :))))))))))))))
.
......................شاد باشید....یاحق


نوشته شده در تاريخ دوشنبه پنجم اسفند 1392 توسط حامد نجاری


خواستگاری :
.داستانی محلی (پایین طالقان)
.
.قِدیمان یارو آقا، ننه شی هَمرا میشو به قولی خواستگاری
.دِری دَم همه سُلام علیک مینون و پسرک سُلام نیمینه.... آقاش اورو میگو صِغیر سُلام کن.... میگو بی یَل پِوجارانمو دَروروم سُلام مینوم..... خلاصه در میوره و آقاش میگو خُب این بیصصحابانو دروردی سُلام کن.... میگو بی یَل بِشیم کُرسی یی بیخ سُلام مینوم...میشُن کرسی یی بیخ و آقاش اورو یه عرصه کین (ضربه با آرنج)میزنه که صِغیر سُلام کن... میگو بی یَل گرم دَکوعوم .... خلاصه گرم دِمیکوعه و آقاش میگو بی پدر گِردی تو مایی آبرو رو بَبُردی سُلام کن.....
.
. پسرک دی میگو : دیــــــــــه بُگذشت..... 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه هجدهم دی 1392 توسط حامد نجاری

 

عام المنفعه
..........................(برای تقویت زُبان بخوانین و خنده دی کنین)
.قِدیم نِدیمان یال بی یَم و ریفیقانُمی همرا راه رضای خدا بُزی جور مارو وُل میکُردی در و دیفال و داری سر بَپَرُک بَپَرُک میکُردیم..... همچین این شاخه به اون شاخه بُمبُرک می زی یِ یم که میمون کین قُرمُز افریقایی دی نیمیتانُست مایی جور داری سر جُفت بَزَنَ.....
.سه تا توت دار گورانی میان بَ....قِدیمی توت دار....
.حتما میدانین اولین میوه یی که بعد از زمستان میرسه توت هست... ما دی نِدی بِدی یانی جور وقتی توت میرسی داری جان میکِتیم و نیمی یَشتیم بیصصحاب بَرِسّه و ویران میکُردیم..... 
.این سه تا توت دار برای یه پیرمرد بنده خدایی بَ.... صِغیر نیمی یَشت ما توت باخُریم... فاهش میدا و ما دی فُرار میکُردیم.... سر ظهر که میگِردی پلنگی جور هنگام شکار بُزقو بُزقو میکُردیم که بِشیم کُفتی بَ دوتا دانه توت باخُریم.... نیمیدانُم چطو میگِردی که جن و پری عمو رو خبر میکُردُن و چویی همرا میومی و شروع میکُرد فاش دادن و ما دی الفُراررررررررر
.
.یه سری که خانه یی دُل نِشتی بی یَم مایی ننه با مایی خالُک اینان شروع کُردُن گَپ بِزی یَن.... نیمیدانُم چُ گِردی که بَگُتُن قِدیمان هیچ کس طالقانی میان توت دار رو نیمیزی .... اعتقاد داشتُن که توت دار عام المنفعه یَ .... اگه از سرمایی زمستان هلاک میگِردی یَن یک شاخه توت دار رو نیمیربی یَن...... بَگُتُم عام المنفعه یعنی چی ؟؟؟ گفتند: یعنی چیزی که برای شخص نیه و همه میتانُن از اون استفاده کنن.... گفتم پس عمو فلانی چِب نیمی یَله ما توت باخُریم...؟؟؟ .... گفتند غط مینه نیمی یله.... 
.
.آقا ما شیر گِردی یِ یم و ریفیقانُمُ جمع کُردُم که آره مایی ننه بَگُتیه توت عام المنفعه یَ...... یعنی میتانیم بِشیم توت باخُریم و عمو فلانی غلط مینه..... :)))))))
.
.آقا چُشمُتان روز بد نِی نه.... بِشی یِ یم داری سری..... شروع کُردیم توت باخُردُن.... یهو عمو فلانی یی صدا دَرومی که صِغیران بِشین گُم گَنین.... تخته یی سر بَشورانتان پُدَسّوختان....
.مُن دی داد بِزی یَم : عمو ما هیچ جا نیمی شیم.... میخوایم توت باخُریم... توت عام المنفعه یَ.... دوست داریم باخُریم.... اصن به هیچ کس دی مربوط نیه......
.
.بِدی یَم عمو ساکُت گِردی.... از پشت بوته هان داخل حیاطش درومی و با عینک ته استکانی مُنُ نگاه کُرد و گفت : چه غلط بفرمایستی؟؟؟؟؟
.بَگُتُم عام المنفعه یَ....میدانی یعنی چی؟؟؟ یعنی میتانیم ما دی باخُریم... تا حال نیمیدانستیم....
.عمو دی گفت: آبّاریکلا جانه پسر....آبّاریکلا نازنین پُسر... خوب شد بَگُتی... مُن دی نیمیدانستوم.... و همینطور که داشت ناز میدا سردی ( نربان) رو ویگیت و بِزی داری سر.... یه چو دی ویگیت که جَرایه و مارو بَکُتانه.... بِدی یَم این تو بمیری از اون تو بمیری یان نیه.... راست راستی کتک رو باخُردیم.... راه فُرار دَبَست گِردی... مُنُ سه تا از ریفیقانُم بِدی یِ یم چاره یی نیه... هیچ راهی نَبَ جز اینکه از پشت دَرشیم... درختی بیخ بوته های پرچین بَ.... یا عمویی چو یا پرچینی تیخ.....
.خلاصه که راه دوم رو انتخاب کُردیم... بَپَرِستیم بیصصحابه پرچینانی سر و الفُرار..... تمام سر و کینمان خون خالی گِردی بَ.... بَنِشتیم و لوخت گِردی یِ یم و میمونانی جور گو از هم اسپج و رُشک (شِپِش)در میورون ما دی پرچینه تیخ در میوردیم.... صِغیران آی مُنُ فاش بُدان.... مُن بُمانستی یَمَ که عمو هُمواره زیمینی سر نیمیتانست راه بَشوعه با عصا مستانی جور طِو میخُرد راه بَشوعه...چطو بُزی جور دار رو جَرِومی نیمیدانوم..... و اینطور گِردی که ما با مفهوم عام المنفعه آشُنا گِردی یِ یم.........................شاد باشید...............یاحق


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه یازدهم دی 1392 توسط حامد نجاری

 

دو حکایت محلی ... 
.
.خدا رحمت کنه مَش اسدالله رَ ...... میگُت تو مُنُ بَگو این پیله قُرتُ ( نام کوهی در گوران) رو کُلَندی (تیشه کوچک)همرا این سَر دَ بَکَن و اون سَر دَ دَرشو ولی نُماز نُخوان .... :))
.
.بهش میگن عمو جان نُماز بخوانستُن از کار به این سختی و کوه بَکَنِستُن و پیله قُرتُ رو سوراخ کُردُن یعنی سخت تره ؟؟؟
.او دی میگو : این بیصصحاب کوه رو سوراخ مینی و خلاصه یه روزی اون سر دَ درمیشی ولی این کمر بزیه اون یک روز رو نُدارَ گووووووو.... تُمانی اویی سر دِنی ....این بار تی یِ ی دوش دَرَ و این سیخ دی تی یِ ی کین تا بِشی آقایی چشمه یی سر باخُسّی (قبرستان)....... :))))
.
.
.حکایت دوم اینکه قِدیم نِدیمان گورانی میان یه نفر میشو سَلمانی... اُستا شروع مینه اویی سر رو بِزی یَن..... یهو مردکی فِلِنگ در میشو و یَک خطا مینه......
.
.بلافاصله شروع مینه الکی سرفه کُردُن که مثلا بِتانه یه جوری لا پوشانی کنه.... یه بنده خدایی دی همان لحظه دِل میا و شروع مینه سُلام علیک کُردُن اُستایی همرا...... 
.مردکی که صندلی یی سر خطا کُردی بَ خوشحال میگرده که خُب خدارو شکر این باعث گِردی که اگه اُستا اویی خطا رَ شنیده باشه باعث گَردَ یادا کنه و بحث عوض گرده.........
.
.القصه مردک میشو و اون میمانه و اُستا.... هر جفتشان ساکت میگِردن و اُستا دی مقراض میزی...... اون بنده خدا دی به خیالش اُستا یادا کُردیه و برای اینکه یه حرفی پیش بیوره میگو : اُستا فلانی کُجه بَش؟؟؟؟
.
.اُستا دی درجا میگو : تی یِ ی گوزی پی بِشی جَر محله .... صِغیر یِتیم بَمُرد...... :))))
.
.مردک خجالت دَ عِو میگرده و البته صحیح میدانست که اویی داسِتان ماندگار خواهد ماند و نقل محافل.... 
.................شاد باشید.................یاحق


نوشته شده در تاريخ شنبه هفتم دی 1392 توسط حامد نجاری

 

غول غولی..... 
.
.این روزان طالقان خدایی وَرف اُنداز گِردیه و مُن دی شماییب یَک خاطره زمستانی تعریف مینُم که خنده کُنین و گرم دَکوعین...
.
. یال بی یَم.... پنج یا شُش سالُم ویشتر نَبَ..... زمستان بَ و ما دی بِشی یِ یم طالقان ... دِبی یِ یم وِمیگِشتیم که بِشی یِ یم قبرستان یه دعا فاتحه بخوانیم و راه کوعیم....
.
.اِندی وَرف بِزی بَ که خدایا دور کن... دو مُتر ویشتر ورف بَ.... آفتاب دی بِزی بَ به این وَرفانُ اِندی قشنگ گِردی بَ که نگو و نپرس.....
.یه نگاهی به این قشنگه وَرفان کُردُمُ و یه سوالی مُنی سر دَکَت...... که این وَرفی میان به این قَشنگی چه جورَ؟؟؟
.یعنی این وَرفی بیخ چه دنیا و چه عالُمَ....؟؟؟
. خلاصه که چُشمتان روز بَد نِینه....... با سر بِشی یَم ورفی میان .... دو تا دستانُمُ زمین بِزی یَمو کَلَمو دَکُردُم ورفی میان..... کبکی جور...... :)))
.
.حالا میخواستم چُشمانُمُ واز کنم مگه میگِردی؟؟؟ .... واز نیمیگِردی.... به یه بدبختی چُشمانُمَ واز کُردُم و همه چی سیاه بَ......:)))
.
.مسخره نکنین... آلبرت انیشتنی خاطرات رو دی میخوانستُم اون صِغیر دی مُنی جور بَ..... از این کاران زیاد میکُرد ... :))) 
. گَل و گَردَن و گوش و دوماقمی میان پر از وَرف گِردی...... در همین اوضاع بِدی یَم که مُنی کینی بیخ یَک چی صدا کُرد.... ننه م بَ.... مُنی کینو ویگیتو از وَرف دَرورد...... :))))
.
.یَک کتک دِلانا باخُردُم.... :))) ....... آخه تو مگه وحشی یی پسر؟؟... یه پس گردنی ..... تو کدام جنگل دلان دِ فُرار کُردی ؟؟. کدام خر سرشو دِمینه وَرفی میان؟؟؟..... یه پس گردنی..... خدااااااااااااا منو مرگ بده اینه یی دست دَ راحت کن ..... یه پس گردنی......... تو منو پیر کُردی... یه پس گردنی..... بیچاره کُردی.... آخه تو مگه آدومی یال نی یِ ی؟؟.... یه لَگه کینی بیخ........ :)))))))))))))))
.
.حالا خداییش دی بنگری مُن نَفَهمستُم چه خبطی کُردی یَمَ مگه ؟؟؟؟ ..... چیمیدانستوم کار اشتباهی کُردی یَمَ....... خلاصه که تا تهران مُن عَــــــــــــــــــــر بِزی یَمو بُرمه کوردوم..... از یه طرف جای کتک درد میکُرد از یه طرف گوشانُم وَرف بِشی بَ و درد میکُرد....... خداییش خیلی شر بی یَم...هرجا میشی یِ یم مُنی دفترچه بیمه ننه می کیفی دُل دَبَ..... خدا از سر تقصیرات ما بگذره... حقیقتا خیلی اورو آزار کُردُم تا گَت گَردُم....هنوز که هنوزه شک یه اتفاق بد در جانشه....... :))))
.
......................شاد باشید.......... 
....................................شاید فکر میکردم دنیایی چون این عکس زیر اون برف هست....


نوشته شده در تاريخ جمعه بیست و دوم آذر 1392 توسط حامد نجاری

 

تقدیم به محرمان
.(این نوشته صرفا دلنوشته ایست )
.
.یکی جِـــوزی دَبَ داری تُکی سر...............غراب دُندُک بِزی جیر کَت خری سر
.
.یکی مردک بِدی و خنده یی کُرد.........بَشَ جِــــوز و ویگیت و آقُریت کُــــرد
.
.به سُنگی بُشکی و او نوش جان کُرد........ ز بس گُسنه دَبَ حولیب تُمان کُرد
.
.یه چند روزی بِشی و جِوز مزبــــور..... همه خون گِردی بر رگهای آن کــــور
.
.از اَسَّر او وَگِردی قُرمُـــــــزی دَ...........سفید گِردی و نوبه ، عاشقی بَ
.
.به شِوکی چون بِشی او خانه یی دُل...... کلابیسه دوچشم و شهوتش ذُل
.
.زنک چایی بیورد و دلبری کُرد...... به مردی ،مرد خود را رهبری کُـــــــرد
.
.بفهمست آن زنک ،مردک بُـــــراقه...... که امشو مَردکی اوضاع خُرابه
.
.بَگُت مردک که ای زن قند پس کو...... اشاره دا به دیمش گو بدین سو
.
.چو دیم بر دیم و ورخُسبی بیومی..... به هَمرا ، قصه ثالث دَرومـــی
.
.دَکَت یَک آتشی بر خرمن آن شِو....... ز دودش جوز ما شد نطفه ای نِو
.
.به نُه ماه دگر مادر بِزاسّی........عجب یا حق چُه کوردی راستی راستی
.همه خنده کنان یالوک به بُـــرمه...... چیمیدانی چُه مُزّه مینه قُرمه
.به نشئه جوز ما چون یال گِردی..... به فکرت عقل ما قیقاج گِردی
.زخاک و جِـــوز و خون آدُم درومی...... ز بی جان جان دَکَت یالوک بیومی
.به هشتادی گذر کُرد سال شمسی.....به روزی دَم بِشی و دَم نَرِسّی
.به قبرستان بِشی آن یالوک پیر..... چنین باشد وفای دهر کمپیر
.دو دَه سالی بِشی از روز مرگش...... زرشکه بوته یی گُل کُرد به قبرش
.گذر کُرد تازه زومایی از آن دور...... زرشک باخُرد و حمدی دی بر آن گور
.زرشک خون گِردی و قصه تو دانی..... تَش و خرمن چه گویم نکته دانی
.تسلسل باطل و خالق خدایه.... مگه جوز از عدم میبو درایه
.آها میبو اگر واجب دُباشَ...... به ممکن ،واجبی حادث دُباشَ
.نقیض آن عدم نامش وجود است..... به موجودات عالم یک وجود است
.ولیکن ماهیت ها گونه گون اند.... همه موجود گشته از وجودند
.
.زِمین و آسمان ،هرچــــــه دَرایه............ همه هستند و این هستی خدایه.......
.
.یا حق


نوشته شده در تاريخ دوشنبه هجدهم آذر 1392 توسط حامد نجاری

 

عمــــــــو و قاطّرش........:)))))
.
.( پیشاپیش از قسمت های خلاف ادب ظاهر عذر خواهی مینوم )
.نقال این داستان پدر پدربزرگم (آقا مَد رحیم)بوده و این داستان طنز خیلی قدیمیه..... 
. در گذشته بین طالقان و شمال مراودات تجاری برقرار بوده....
.
.یه طالقانی میشو شمال و چند روزی خانه یه شمالی اتراق مینه..... موقع رفتن اوشانو یه خُشکه تعارف دی مینه و میگو اگه بیومی یِ ین طالقان مایی وَر و مایی خانه دی بیاین..... 
.
.یک سالی میگذره و عمو بِومی سر بَنِشتی بَ که مینه عِوهااااااا.... اون شمالی آدومان کوچه ی دل دَرُن و اویی خانه رو پرسان پرسان مینُن......
.
.خدایا مایی عاقبت و خیر کن .... ما اوشانو یه خُشک تعارف کُردیم..... 60 نفر یَک ایل بیومی یَن و میخوان یک هفته مایی سر خُراب گَردُن و مایی بابا رو درورُن........
.یهو عمو رو نکاسی سَر مینُن و داد میزنن که سُلام عمو جاااااااااان طالقانی.... سُلام عمو جاااااااان طالقانی ..چطوری؟؟خوبی؟؟؟ ......
.
.عمو دی فُکر مینه که اگه اوشانی سُلام رو علیک گیره که باباش درومی یه..... او دی غضب مینه و میگو : شمارو نیمیشناسُم.... کُفتی یَتانو باخُرین و بِشید..... شمالیان دی دوماقشان اوزان میگرده و میگوعَن خلاصه تو شمال میای و اونوقت تی یِ ی بُنا رو درمیوریم.... :))))
.
.یک سال میگذره و عمو طالقانی میشو شمال و میشو اوشانی وَر و سولام علیک مینه و با خودُش میگو اگه مُنُ سوال کُردُن میگوعَم مُن پیره آدُمُم و یادُم در میشو.......
.
.اوشان دی اصلا اورَ هیچی نیمیگوعَن...احوالپرسی مینُن و گرم میگیرُن.....شوکی عمو طالقانی یی قاطر رو وِمیرُن و میبَرُن جنگلی میان ... مه بَ ... همونجه اورو هُرُک مینُن..... (میبندند به درختی جایی)
.
.به عمو میگوعَن که عمو جان یَک خُرس دَکَتیه جنگلی میان و هیچ کس نیمیتانه اورَ بَکوشه.... عمو میگو :اون تفنگ رو هادین مُنُ اورو میکوشُم..... 
.میشُن جنگلی میان....تاریک بَ و مَه بَنِشتی بَ و چُشمانی سو بَکَتی بَ..... از دور یک شَبَهی مینُن و عمو رو میگوعَن خُرس اونجه دَرَ .... بَکوش...بَکوش..بَکوش.... عمو دی شلیک مینه و خُدُشی قاطر رو میکوشه و قاطر بدبخت وقتی زِمینی سر میکوعه یَک باد در مینه :))))))))
.
.عمو میزنه سرش و خُدُشَ میکُتانَ و میگو : ای خاکان سَرومِی این گوووووز مُنی قاطّری گووووز بَ :))))))))
.
.شمالیان دی میگوعَن : عمو جان ...قربانت گردُم.... تو قاطّرتی گوزو بِشناسی یِ ی اونوقت ما طالقان بیومی یِ یم مارو نِشناسی یِ ی؟؟؟؟ ............... :)))) ...... شاد باشید


نوشته شده در تاريخ یکشنبه هفدهم آذر 1392 توسط حامد نجاری

لـــــــندن................
.
. تقریبا سال 60 بود و هنوز جاده یی که از میان گوران به سمت گیلیرد میگذشت آسفالت نشده بود...
.
.پیرمرد کنار جاده ایستاده بود
.کُت به دوش و سیگار بر لب به بیل خودش تکیه داده بود
.زمین خودش رو که کنار جاده بود آب انداخته بود و تمام جاده رو آب گرفته بود و گِل شده بود...
.پیرمرد دایی فلانی بود..... پیرمردی خشن با چهره اخمو ........ با کسی شوخی نداشت و کاملا جدی بود..... اما کارهاش نقل محافل بود و حرفهاش قابلیت اینو داشت که بصورت ضرب المثل های محلی دربیاد......
.
.پیرمرد کنار جاده ایستاده بود و خیره به کامیونی شده بود که با داد و ناله داشت سربالایی رو بالا میومد....
.کامیونی با بار آجر .....
.وقتی به دایی رسید صدای ناله موتور کامیون بیشتر و بیشتر شد..... زمین گِل بود و ماشین نمیتونست بالا بره.....
.دایی هم مشغول نظاره بود..
.راننده کامیون ترمز دستی رو کشید و از کامیون پایین پرید و تا مچ پا در گِل فرو رفت....
.
.اعصابش خورد شده بود و دیوانه وار به چرخهای ماشینش نگاه میکرد که در گِل گیر کرده بود....... ناگهان چشمش به دایی افتاد و فهمید این بدبختی زیر سر این پیر مرده ..:))
.
.به دایی گفت : حاج آقا این چه وضعشه ؟؟؟ تمام جاده رو آب گرفته و این بدبختی رو درست کردی... این چه کاریه آخه؟؟
.
. اخمهای پیر مرد با هر کلمه راننده کامیون درهم تر میرفت....
.
.سکوت برقرار شد و راننده کامیون منتظر جواب پیرمرد بود.... یک پیرمرد اصیل طالقانی...
.
.سکوت شکسته شد و پیرمرد با صدای مردانه و شمرده شمرده گفت : خیلی عُذرِ خواهی مینوم.... خیلی ببخشید..... هیچ نیمیدانستوم شما لَندُن دَ میخوا آجَر بیوری...... :)))))
.
.راننده دید که این تو بمیری از اون تو بمیری ها نیست و چند تا فرمون داد و رفت...... از اون به بعد در روستا هرکسی تُس دوماق وازی در میورد یا خر کُلاس مینگت همه اورو میگُتُن : ببخشید... عذرِخواهی مینوم.... هیچ نیمیدانستوم شما لَندُن دَ میخوا آجَر بیوری ............................ ......... شاد باشید.......


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه سیزدهم آذر 1392 توسط حامد نجاری

 

نالُش
.
.دیشب مادرم چغندر پخته آورد و جاتون خالی باخوردیم..... مادرم گفت زیاد نخور آزارت مینه... گفتم خیالت راحت نالُش نیمیا.... همینکه این رو گفتم خنده ش گرفت و مادرم یک ساعت داشت میخندید... حالا داستان این نالش چیه؟؟؟
.
. زمان قدیم طالقانی میان یه پیرمردی دَبَ که خیلی جهود هم بوده.... ترسو ..... این بنده خدا آفتاوه رو وِمیره و میشو یَک عو بَپُرانه.....
.زمستان بوده و ورف زیمینی سر...... 
.وقتی کارش تُمان میگرده همینکه راست میگرده که شُلوارشو جَر کشه میبینه که ای داد بر من.... تمام ورف قُرمُز گردیه..... خون تمام ورفانو قُرمُز کوردیه......
.وحشت مینه و قبض روح میگرده..... دوان دوان میشو خانه و با رنگ پریده میشو کرسی بیخ و شروع مینه استغفار و اشهد بخوانستون.....
.زنش میگو :مــــــــــَرد...... چبَ رنگ پریده؟؟؟ چی گِردیه؟؟؟ جُن بِدی یِ ی؟؟؟...... مرد میگو اصن مُنی همرا حرف نزن.... مُن دروم میمیروم..... پیغام بَرِسان یالان جمع گردون و وِصیت کنم.... 
.شروع مینه جهود وازی دروردون و داد و قال کوردون.... هرچی زنک میگه آخه چه بُلا بَکوشت گِردی یِ ی؟؟؟ توگو ساق بی یِ ی؟؟؟....مرد حرف نیمیزنه و میگه فقط یالانو جمع کن....دم آخر گِردیه... مُن دروم بمیروم..... 
.دوتا پسر اون مردک چند ده پایین تر زن گرفته بودند و پیغام میرسونن و ورف و سرمایی دل به یه بدبختی خودشانو میرسونن و بر بالین پدر حاضر میگردون..... 
.
.سوال مینون آقا جان آخه تو چِتِ؟؟؟ چی شده؟؟؟ 
.آقاجان دی یواش میگو : صُحب بِشی یَم کُش دَکُنُم.... تمام ورفان خون خالی گِردی .... مُن دروم میمیروم....مُنو فلان جا خاک کنین ....کَفُن رو دی بَخَرِستوم ( عادت تمام طالقانی ها هست که کفنشونو در زنده بودشون میخرن.... فکر میکنن مردن فقط همین یه بدبختی رو برای اطرافیان داره...)
.
.یه دفعه زنک میگو مــــــــــــــــــــــــرد..... کدام آفتاوه رو ویگیتی؟؟؟ .... مردک میگو اون قره آفتاوه رو....اون کیشکُک رو....... 
.زن میگو : خاک سرت کنن..... آخه غووووووول....اون آفتاوه یی میان چَندَری عو دَکوردی یَمَ...... (آب چغندر) ....... :))
.
.مردک دی میگو : خاک سرت کنن... کدام غول آفتاوه یی دل چَندَری عو دِمینه.... پُدَسسوخته کَفُن دِپیت مُن قبض روح گِردی یَمَ.... خلاصه دعوای زن و شوهر در میاد و پسر ها هم هاج و واج نظاره گر....... 
.
.آخرش مردک میگو : زنک چَندَری عو دکوردیه... مُن چی میدانستوم.... مینوم مُنُ نالُـــــــــــش نیمیا..... :))))
.
.پسرها هم شاکی میشن که در اون برف و سرما زا به راه شده بودند و میگن : آقا جان این لا اگه خواستی رحمت خدا بِشی تورو خدا قبلش ببین تورو نالُش میا یا نیمیا....یه کُشی واستان مارو ورفی میان تا اینجا بیوردی.............. :))))))))
.................شاد باشید............


نوشته شده در تاريخ سه شنبه دوازدهم آذر 1392 توسط حامد نجاری

از کدام اصطلاح بیشتر خوشتون میاد ؟؟؟..... . .

شماره یک : . .دیه لَکّیزه گِردی یَمَ : لَکّیزه به معنای ناقص و معیوب به کار میره.... مثلا سیبهایی که بر روی درخت لَک دار هستند رو میگن که این سیب لَکّیزه یه.......... و این اصطلاح در مورد افراد هم وام گرفته شده.... کسانی که مریض میشن و کمر درد و پا درد با بالا رفتن سن بر اونها مستولی میشه.... یا کلا دردی که اثرش مانع از فعالیتهای روزانه برای فرد بشه..... اونوقت اون فرد از این اصطلاح استفاده میکنه... .فی المثل : ننه جان بلند شو بریم تا محله یی گَل...... ننه در حال بلند شدن از درد کمر آهی میکشه و میگه : ای لیله جان... ای لیله جان.... ننه دیه لَکّیزه گِردیه.... نوبه شمایی نوبه یه... . .

 

شماره دو : .ماگو سر کوله یی بیخ دَکَتیم : . .بدین معنا که ما تحت فشار و زحمت خاصی قرار گرفتیم..... سرکوله چیست؟؟.... حتما بند اسبس رو دید... اگر دقت کرده باشید انتهای بالای بند اسبس با یک گِره از خود علف گره زده شده .... به اون میگن سرکوله... و چون گِره محکمی هست تمام بند علوفه تحت فشار اون محکم نگه داشته میشه..... .مورد کاربرد در زمانی هست که یک تیر و دونشان میخواد زده بشه..... مثلا شما مهمانی گرفته اید و برادر زن های خودتونو دعوت کردید.... و با خودتون میگید که حالا که برادر زن ها رو دعوت کردم بذار خواهر زن رو هم دعوت کنم...... .به گویش: ماگو سر کوله یی بیخ دَکتیم...بی یَل اون بایره زُن خاخورو دی بَگِ یم..... . .

 

شماره سه : . .در زمان دستشویی رفتن به کار میره... :))) . .کلا نمیدونم چه حکمتی در قدیمی ها هست که وقتی میخوان برن دستشویی باید گزارش بدند.... .یعنی حتما باید بگند که من دارم میرم دستشویی.... از اصطلاحات مختلفی استفاده میکنن.... مثلا : مُن بَشوم یَک آفتاوه ویروم..... یا مُن بَشوم یَک قشنگه کُش دَکُنُم.... یا مُن بَشوم دست به عو...... . .اما با حالترینش اینه که مُن بَشوم یَک عو بَپُّرانوم و وَگَردوم ..... :)))) . .من هلاک این اصطلاحاتم... مغز کلام ادا میشه..... .از کدوم اصطلاح بیشتر خوشتون اومد؟؟؟ .

( عکس امسالی پاییز از خودم........ )


نوشته شده در تاريخ جمعه هشتم آذر 1392 توسط حامد نجاری

 

خرگوش ...
.
.بچه بودم که مادرم منو برای خرید بیرون برد....در راه برگشت گفت: بیا یه سر بریم خونه عمو فلانی (یکی از اقوام بسیار دور همشهری) ...همونی که نی نی داره و باهاش بازی کن....
.رفتیم و دیدیم عمو با زن عمو در حال بحث و بگو مگو هستند.... صد البته با گویش زیبای طالقانی .... :))
.
.آخه مَـــــــرررررد مُن چه خاک سر کنم تی یِ ی دست دَ ؟؟؟...... آخه آقات خِو آ میکَت...... آخه ننه ت خِو آ میکَت...تو چِب اِچین نُنگ خلایق گردی یِ ی؟؟. تو چِب اِندی غووووووولی.....؟؟ مگه عقل تی یِ ی سر دِنی؟؟؟
.
.عمو هم با چهره جذابش گوشه اتاق نشسته بود و هیچ حرفی نمیزد... به سیگارش پُکی میزد و دقیق به حرفها و نفرین های زن عمو گوش میداد....سیه چهره و لاغر بود... دندانهای عمو ریخته بود و از بس سیگار میکشید سبیلهاش زرد زده بود.... هیچ وقت نمیخندید اما وقتی حرف میزد همه رو میخندوند.... کاملا جدی بود.... اما طبق معمول همه مردهای طالقانی در اینجور مواقع حرفی نمیزد و هر از گاهی یه تیکه مینداخت و زن عمو دوباره آتیش میگرفت شروع به داد و قال میکرد ... :))))
.چهره عمو برام خیلی جذاب بود... به دود سیگارش خیره شده بودم و به زیر سیگاری که پر از فیلتر سیگار شده بود و عمو با دقت خاک سیگار رو در اون میریخت.....
.مادرم میخندید و میگفت چی شده آخه ؟؟؟؟
.
. زن عمو گفت : این مرد رو گفتم خیر سرت وقتی این ماه حقوق بیگیتی بَشو این یال طفل معصومی بَ یه عروسک هاگیر( دختر سه چهار ساله ) ......
.
.عمو داشت دقیق گوش میداد که شاهکارشو از زبان زن عمو دوباره گوش بده....
.
. آقا بِشیه عروسک بَخَرِستیه.... اشاره کرد به کارتُن قهوه ای رنگی که کنار اتاق بود....
.به مادرم گفت : بَشو بِین...بشو بِین.....
.مادرم رفت و درب کارتُن رو باز کرد و از خنده ریسه رفت......
.این چیه؟؟؟؟
.یه خرگوش سفید کوچولو و ناز بود.....
.عمو هم حرفی نمیزد و به مادرم کاملا جدی نگاه میکرد....
.عمو گفت: گناه کبیره یَ..... معصیت کوردی یَمَ......
.زن عمو گفت : مُن تورو بَگُتُم بَشو حیوان بَخَر؟؟؟؟ بَگُتُم عروسک بَخَر یالی بَ..... بهش میگم این چیه بَخَرِستی......؟؟؟ میگه بِشی یَم بِدی یَم عروسک دویست تومون هست.... یه وانتی اونجا بَ.... بِدی یَم خرگوش زنده صد تومون هستَ..... مُن دی بجای عروسک ،خرگوش زنده بَخَرِستوم.... هم ارزانتر بَ هم زنده شو بَخَرِستوم :)))))))))
.
.عمو سکوت رو شکست و گفت : پُدَسسوختان گُرانفُروشون.... زنده ش نصفه قیمت بَ.... مُن دی اینو بَخَرِستوم...اونوقت زَنُک منو میگو تو عقل سرت دِنی.... خودوتی سر عقل دِنی.... خوب کوردوم.... :)))))
.
.مادرم میخندید و من از خنده مادرم میخندیدم.... :))).....
.زن عمو داغ کرده بود و داد میزد .... آخه مَــــــــرد این حیوان مریضی میوره... وبا میوره.. کُفت و کاری میوره... مردم عقل نُدارُن میشون عروسک میخَرون؟؟؟ .... دست مادرم رو گرفت و برد به اتاق بغلی..... منم پشت سرشون دویدم..... دیدم مادرم از خنده رو پاهاش دیگه بند نمیشد...... زن عمو با دست اشاره به تابلوی بزرگی کرد که از دیوار آویزان بود..... من میگوعَم این مردک عقل سرش دِنی شما میگین دروغه....... آخه کدام غول خودوشی عکس رو قاب مینه و دیفالی سر اوزان مینه؟؟؟؟...خیلی خوشگله عکسشو دی قاب کوردیه............. تی یِ ی قیافه رو جن ببینه بسم الله میگو.... حالا بِشیه عکسشو قاب کوردیه ....
.عمو یه تابلو بزرگ به دیوار زده بود که عکس خودش داخلش بود.... داده بود عکاسی مثل بَنِر درست کرده بودند :))))))
.زن عمو گفت : همه ایمامان و آیه قرآن و پیغمبرانی عکس رو اوزان مینون.... این لَندهور خودوشی عکسو اوزان کوردیه.... :)))))) ............... انصافا وحشتناک بود:)))........... :))).................. عمو سیگار به دست اومد و یه نگاه به تابلو کرد و بدون خنده گفت : کی یِ ی عکسو اوزان کنم ؟؟؟؟ خودوم دَ آدوم تر هیچ کس دِنی...... :)))))))
.
.مادرم دیگه نفسش بالا نمیومد از خنده..... و اون روز گذشت ................. خدا عمو رو رحمت کنه..کاراکتری بود تکرار نشدنی.. روحش شاد...... شاد باشید ....


نوشته شده در تاريخ سه شنبه پنجم آذر 1392 توسط حامد نجاری


شب بود و محفل گورانیها در مسجد بالا و مزاح گویی و پنجه بر خاطرات :
.
.حاموت جان خدا تی یِ ی گَت آقا رَ رحمت کنه... فرشته بَ..نازنین بَ... این مسجد رو گو بازسازی کوردون تی یِ ی گَت آقا خیلی زحمت بَکِشی... امبا خودمانیم مایی بابا رو دی درورد... :))
.چِبَ؟؟
.دهی میان همه اورو احترام مینگتون.... شناس بَ.... امین بَ..... اون زمانان همه با جان و دل کمک کوردون و لقمه شبشان رو کنار مینگَتون مسجد رو بازسازی کنن.... همه کمک کوردون.... با جان و دل.... 
.تی یِ ی گَت آقا مسوول جمع آوری پول بَ..... راه میکَت کوچه دلان هرکی رو میدی یَقه میکورد گو یه یاعلی کن مسجدی بَ.....
.یه سری منو کوچه یی میان بِدی... هرچی پول مایی جیف دَبَ خالی کورد... :)))..... نیم ساعت بعد بالا محله دوباره منو بِدی... گیر بُدا قاسُم جان یه یا علی دیگه دی کن ..... آخه بابات خوب ننه ت خوب تو گو مارو لوخت کوردی... هله نیم ساعت نگردیه تورو پول بُدام.... :)))
. یه سری اورو بَگُتُم آقای منوچهری ... ما گو تورو شناسیم.... میدانیم یک ریال اینور و اونور نمیشو ....امبا این پولانی که دِمینی جیفُت شایدا با خودوتی پولان قاطی گرده..... قبض هادین که معلوم گرده....
.منو بَگُت :پسر جان...وقتی خانه دَ در میام هیچی پول جیفُم نیمینگنوم.... و اشاره یی به جیبهای شلوار پر از پول کرد و گفت :اینان همُش مسجدی شین... همُش مسجدی شین... 
.
.خدا بیامرز از سیستم رند گَردَ برای جمع آوری پول استفاده میکورد... مثلا همه جمع بی یَن.. پولانو جمع میکورد... میشمُرد و میگفت : نهصد و پنجاه تومون گردیه... یه یا علی دی کنین هزار تومون رند گرده.... خلق الله دی هرکسی یه پولی مینگت... دوباره شمارش میکورد و میگفت هزار و دویست تومون گِردی....یه یاعلی دیگه کنین دو هزار تومون رند گرده... :))) .... همینطور میشی تا ده هزار تومون جمع میگِردی و ما دی تا به خودمان بیایم لوخت میگِردی یِ یم.... :)))
.
.آقای طالقانی رو دی گیر بُدا .... به آقای طالقانی دی رحم نکورد :))))..... اون زمانان آقای طالقانی زیاد گوران میومی... جاده گیلیرد چون از گوران میگذشت و آقا هم زیاد گوران میومد......
.یه سری آقا رو گیر بُدا که آقا جان.... این مسجد رو میخوا بازسازی کنیم...آهن گیر نیمیا... مُن حالی یَم نیه.... یَک جور خودوت میدانی کمک کن.... 
.آقا دی یه بازاری خیّر رو معرفی کورد.... که اون زمان خیلی کمک کورد...... خدا بیامرز مایی گَت ننه میگفت آقا مایی فامیلَ..... آقایی مادر مُنی ننه یی خاله دُتَر هستَ...... 
.
.وقتی مسجد بازسازی گِردی اولین نُماز جماعت رو دی آقا برگزار کورد...... 
.
.خدا همه رفتگان و پاکان این سرزمین رو قرین رحمت کنه.... روحشون شاد.....
.
.(عکس  ورق آخر یک قرآن خطی بسیار قدیمی هست که در مسجد بالا ازش عکس گرفتم... متاسفانه بسیاری از این نسخ خطی پاره پاره شده و هیچ منظومه سالمی دیگه وجود نداره .. :((( )


نوشته شده در تاريخ دوشنبه چهارم آذر 1392 توسط حامد نجاری

چند اصطلاح با حال طالقانی که میتوانید در مکالمه های روزانه استفاده کنید :

. یَک سُنجه وَلگی سر نِشتی یَنَ : بدین معنا که دو نفر بر روی یک برگ سنجد نشسته اند.... چون برگ سنجد خیلی باریک هست.... در مورد افرادی به کار میره که خیلی باهم دوست هستند و هیچوقت از هم جدا نمیشن....و تشبیه شده که این دونفر به قدری باهم الفت دارند که یک لحظه همدیگرو تنها نمیذارند....... . دقت بفرمایید که حتی جوز داری وَلگ هم گفته نشده که پهنه..... آدمو یاد شومار و عروس میندازه واقعا.... :)).......... کلا به دوستانی گفته میشه که همیشه باهم هستند و به اصطلاح کین به کین و دیم به دیم دَرون..... .

 

پُدَسّوخته وُنجه وَرِ کُنده : این اصطلاح رو خیلی دوست دارم.... وُنجه وَرِ کُنده یعنی کُنده درختی که بزرگ هست و خیس هست و سنگین و هیچ جوره نمیشه حرکتش داد.... و تنها کاری که میشه کرد اینه که جلوی چشمت باشه و تحملش کنی..... هیچ کار دیگه یی نمیشه کرد............... مثلا فیدل کاسترو....... پُدَسوخته بمیر نیست..... هیچ بلایی هم بهش نمیرسه.... به آدمهایی که عذاب هستند و عمر طولانی میکنند گفته میشه....... . .

 

پِی کَته زُوّار : یعنی زائری که همیشه از جمع عقب میمونه.....به آدمهایی میگن که همیشه عقب هستند.... مثلا برادر و خواهرتون که وقتی میخواهید به مهمانی برید نفر آخر از خونه بیرون میان و همیشه معطل اونها هستید...... . . .

 

دَکُن دخترتی کور چوشمانی سر : ...... مواقعی گفته میشه که کسی چیز کم ارزشی به شما بده.... مثلا برادرتون داره نون تازه میخوره و شما به اون میگید به من هم بده و یه تیکه کوچیک به شما میده که چشم میبینه و دهن نمیبینه....اینجور موقع ها میگن اینو دَکُن دخترتی کورِ چوشمانی سر.....یعنی بذار رو سر دخترت که به طور فرضی کور و نابینا هست و نمیبینه که چه چیز بی ارزشی بهش دادی.... . .

قدیمان یه روز عروس داخل خونه بوده و داشته بچه داری میکرده و سرش گرم بوده... صدای در حیاط میاد و عروس داد میزنه دِلِو ... هر کی هستی اون یالی اَدُبچه ( کُش دان گهواره بچه) رو دی ویگی بیور.... حِوضی سر کِتی..... خلاصه که چشمش رو باز میکنه و میبینه پدر شوهرش ادبچه به دست وارد میشه...... از خجالت آب میشه و میگه ای خاکان سَرومِی.... ببخشید آقا ..مُن حالی یَم نَگِردی شما بودی.... .. حول میشه و میگه آقا جان بَشو بَنگَن سر جاش....حالیم نگردی شما بودی...:)))) .شو پی یَر دی میگو : صِغیر خیر سرت احترام مینگنی الان..؟؟؟ هم این گند و کُثافت رو توییب بیوروم هم بَبَروم..؟؟؟ :))).........................شاد باشید یاحق


نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و هفتم آبان 1392 توسط حامد نجاری

کرسی پایه :
.
.جاتان خالی طالقانی دِبی یَم و کرسی یی بیخ سه روز باخُتُم.... بَنِشته بی یَم که داستانهایی با محوریت کرسی یادوم کَت..... 
.
.داستان اول که دوستی نقل کرد :........ زمان قِدیم در تهران بود و ما کرسی بَنگَتیم....بیصصحابه هیتِر بَسوت.... ای خاکانِی...چه خاک سر کنیم؟؟؟.... عقل کار بِزی یَم و اتاق دوتا لامپ داشت و یکی از لامپانو واز کوردومو دَکوردوم کرسی بیخ تا گرم گِردیم.... انصافا خوب گرم کورد......مایی اقبال بِزی یو مایی زُن مار بیومی مایی خانه...... 
.اِوها... چِبَ اتاق اِندی تاریکه؟؟؟؟ گفتم لامپ بَسوتیه.... جُرهَت نکوردوم اورو بَگوعَم..... خلاصه کرسی یی بیخ بَنِشت و چایی بیوردیم باخورد و میوه دی باخورد و نیمیدانوم چو گِردی که یهو لحاف کرسی کنار بَش و نور بیرون بِزی :))))
.مایی زُن مار یهو چهار چوشمی با تعجب نگاه کورد..... بَگُتُم یا خدا....خدا مایی عاقبت و خیر کنه الان هست که چهارتا لیچار بار کنه.....:))
.لحاف رو کنار بِزی و با سر بِشی کرسی یی بیخ و چند ثانیه اون بیخ دَبَ و با موهای پریشان بیرون بیومی و گفت:........ خدایا آدومی عاقبتو خیر کن....همه یی سر و چاچشان رُشُنه شما بیختان رو روشون کوردین؟؟؟ :)))))
.صِغیران کدام غول کرسی یی بیخ چراغ بِزیه که شما بِزی یِ ین.... مایی چوشمان سو دَ بَکَت اِندی اتاق تاریکه اونوقت شما کینتانو چراغ بِزی یِ ین؟؟؟ :)))))
.
.خلاصه که کلی خنده کوردیم...:)))
.
.داستان دوم از مایی عمو رمضان هست.... خدا رحمتش کنه نازنین بَ...مهربان..پاک....... آقام میگُت زمستانان شوکی در طالقان میشی یَن شب نشینی.... وقتی عمو میومی همینکه میشی کرسی یی بیخ چوشمانش دَبَست میگِردی و میخُت.....
.بهش میگفتیم عمو هووووی عمو..... اگه خِو میخا کنی خُب چِب میای شب نشینی..... همانطور با چُشمان بسته میگُت :
.پسر جان مُنی چوشمان دَبَسته.....دُل دِ هُشیاروم پسرررر..... :)))
.
.خلاصه مواظب باشید از این دل هشیاری ها موقع رانندگی نداشته باشید که یَک راهه میبو آدوم... :)))
.خدا همه رفتگان رو رحمت کنه و روحشون شاد باشه..... مایی چشم و دل دی هُشیار :)))
.
.داستان سوم رو بعدا میگوعَم.... یه خورداکی منکُراتی یَ.... میخوا دُواردی همرا سانسور کوردون :))))...... شاد باشید...یاحق


نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و پنجم آبان 1392 توسط حامد نجاری

هَلَه معلوم نیه :

 .قِدیمان یه بنده خدایی بَ که تیکه کلامش این بَ :......... هَلَه معلوم نیه...........

 

 .شوپنهاور اویی پیش سرشو جیر مینگت از بدبینی.......

 .مایی عمو میگُت یه روز صُحب دِبی یَم میشی یَم تَهران..... جاده یی سر منتظر مینی بوس جوستانی بی یَم که بِدی یَم عمو با یه ساک و یه سطل ماسته کیسه طِو میخوره و میا که او دی بیا تَهران..... سولام علیک کوردیم و بَگُتُم عامو جان.... به سولامتی دِری میشی تَهران؟؟؟...... او دی بَگُت : پسر جان هَله معلوم نیه.......

 .بَگُتُم آغور کوردی و الان مینی بوس جوستانی میا دیگه هَلَ معلوم نیه ات چیه؟؟؟ :)))

 .خلاصه یه دو ساعتی سُنگی سر جاده یی سر بَنِشتیم تا مینی بوس بیومی..... سُوار گِردی یِ یم و مینی بوس راه کَت..... یکی از آشنایان دی مینی بوس دُل نِشتی بَ...... عامو رو سوال کورد که عامو فلانی دِری میشی تَهران ؟؟

 .او دی خیلی جدی بَگُت اگه خدا بخوا......امبا هَلَه معلوم نیه......:))))

 

 .اِندی حرصوم بیتی بَ و اورو بَگُتُم بابا جان تو گو ماسته کیسه تو دی ویگیتی و ساکت دی دَبَست و مینی بوسی دُل نِشتی یِ ی و مینی بوس دی راه کِتیه و خبر مرگمان سه ساعت دیگه تَهران دِریم.....چِب میگوی هَلَه معلوم نیه.؟؟؟؟ چِب آدومو روانی مینی تو؟؟؟؟:))))

 .پسر جان بِدی یِ ی این بیصصحابه ماشین خوراب گِردی....

 .عمو جوستانی (راننده) داد بِزی : خودوتی ماسته کیسه بیصصحاب گرده به حق پنج تن .... صِغیر چِب نَرفین مینی؟؟؟؟ :)))))

 .عامو دی بَگُت : تو مگه تُس خور ولایتی؟؟؟...مُن اینه یی همرا گپ دروم...رانندگیتو کن.... بوتو هیچ مربوط نیه.....

.خلاصه دَهواشان به صورت مزاح و شوخی درومی و کلی بَخَندستیم.....

 . اما خداییش دی بنگری اگه تورو بَگوعَن فردا چی مینی واقعا هَله معلوم نیه...... چه میدانیم این نَفَس حیات کی میبو بازدم ممات.....؟؟؟

 . امروزتو لذت ببر....هرچی که داری همونه یی همرا خوش باش.... آدوم باش.... غول غولی نکن... خلق خدایی همرا مهربان باش.... وقتی اون بیصصحابه زِمینتو میخوا سیم بَکِشی اون کُفت بیگیت پایه هانو خودوتی زیمینی سر بَزَن.... آقا ننه تی همرا مهربان باش.... زن و یالتی همرا مهربان باش.... یه کاری کن وقتی کسی تورو مینه خوشحال گرده نه اینکه تی یِ ی دست دَ فورا کنن..... دل نشکن.... خودوتی نوبه یی سر عِو بُدار....

 . امروز باش که فُردایی بودن هَله معلوم نیَه......

 .بمیر ای دوست پیش از مرگ اگر می زندگی خواهی

 .که ادریس از چنین مردن بهشتی گشت پش از ما.................یا حق


نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیستم آبان 1392 توسط حامد نجاری
نوشته شده در تاريخ جمعه هفدهم آبان 1392 توسط حامد نجاری

 

بُرمه در خنده.... 
.
. قدیمان یه بنده خدایی یه زن داشت که یه ذره ساده و به قولی تِکِیم باخورد بَ (غول)
.
.یه روز زنک رو میگو راست گرد بِشیم روخانه مَقَری زمینی سُنگان رو وِچینیم و سال بعد اگه خدا بخوا سیب زمینی بکاریم...
.خلاصه راه میکوعون و میشون و شروع مینون کار کوردون و زنک خسته میگرده....
.
.مرد رو میگو مُن خسته گِردی یَم....... گَته سُنگان گو تُمان گِردی ..... این کیشکه سُنگانی وِچی یَن ( جدا کردن) خیلی سخته....کمر راست نیمیبو... بی یَل بُمانه ...باران میخوره....زِمینو عو میداریم سال بعد گت میگرده و میایم سُوا مینیم بیصصحابانو..... 
.
.مردک دی میگو : آخه ززززززززن.... تو چِب اِندی غولی؟؟..مگه سُنگ گَت میگِردَ؟؟؟
.
.مگه یاله؟؟؟ مگه خر کُره یه ؟؟؟ مگه سگ کُته یه ؟؟؟.... آخه تو چِب اِندی غووووووولی؟؟ :))
.
.
.القصه که وقتی این داستان رو شنیدم آآآآی خنده کردم.... ....
.
.و از اون زمان مدتهاست که میگذره...... سطح سواد و علوم حصولی بالا رفته.... همه میدونن که سنگ وقتی آب بخوره رشد نمیکنه.... چون جان نداره و زنده نیست...
.
.و این خنده جاریست....
.راستی این کوچه چقدر قشنگه....اون خونه رو ببین چقدر قشنگه... چه سنگهای خشگلی کار کرده.... وای اون درخت گردو رو انتهای کوچه ببین چقدر برگهای زرد پاییزی قشنگی داره...... و این خنده همچنان جاریست........................ یا حق


نوشته شده در تاريخ یکشنبه دوازدهم آبان 1392 توسط حامد نجاری
    

اسلایدر

دانلود فیلم